January 28, 2006

You are currently browsing the daily archive for January 28, 2006.

Maar elk volk maakte zijn goden; en zij stelden ze in de huizen der hoogten, die de Samaritanen gemaakt hadden, elk volk in hun steden, waarin zij woonachtig waren. Want de lieden van Babel maakten Sukkoth Benoth, en de lieden van Chut maakten Nergal, en de lieden van Hamath maakten Asima, En de Avieten maakten Nibhaz en Tartak, en de Sefarvieten verbrandden hun zonen voor Adramelech en Anamelech, de goden van Sefarvaim, met vuur.

2 Koningen 17: 29-31

Tijdens de ballingschap werd Israël gekoloniseerd door andere volken welke hun eigen afgoden hadden meegenomen. Veel van deze afgoden hadden een astrolatrische oorsprong, zo ook Nergal welke de planeet Mars voorstelde.

Nergal (Nar’-gal, uitspreken als Nereghal) was een god van de stad Cuthah, Cuth of Kutu. In 2 Koningen 27: 30 wordt er gezegd dat de mensen van Cuth, welke door Sargon verbannen waren naar Samaria, een afbeelding maakten van Nergal. Een Phoenisiche begravenis inscriptie opgericht door een Sidoniër te Athene geeft aan dat Nergal ook werd aanbeden te Sidon. Cuthah was een van de prehistorische steden van het rijk Babylon. Zijn god was waarschijnlijk van agriculturele origine en vervulde alle functies, als god, van zo’n stad. Hij werd in latere tijden, toen door politieke verbonden de goden van diverse steden werden gecombineerd in pantheons, de god van de onderwereld. Misschien kwam dit omdat Kutu een belangrijke begraafplaats was; temeer daar Kutu zelf ook een belangrijke naam werd voor de onderwereld. In deze periode werd Nergal ook gezien als de god van pestilentie, van de destructieve effecten van de oorlog en van de gloeiende hitte van de zon. Misschien als god van de doden en de onderwereld werden deze fenomenen met hem geassocieerd.

Volgens de Joden leek hij op een haan, maar een haan vaak werd vaak geassocieerd met een priester op Assyrische monumenten. Anderen zeggen dat het eerste deel van het woord duid op een lamp, bedoeld wordt vuur welke aanbeden werd door de Perziërs waarvan men in de eerste instantie dacht dat deze mensen vandaan kwamen. Hillerus (Onomastic. Sacr. p. 601.) ziet in het woord de fontijn van licht en denkt dat het de zon is welke door de Babyloniërs werd aanbeden.

Door moderne critici, kijkend naar het astrologische karakter van de Babylonische afgoderij, wordt algemeen aangenomen dat hij als god van de oorlog werd geassocieerd met de planeet Mars. In dit kader wordt ook regelmatig het bijbehorende sterrenbeeld Sagittarius genoemd welke onder bescherming staat van Nergal of Nerigal waarmee dan de planeet Mars wordt bedoeld. Interessant is dat de Mandeaen de naam Nerig hebben voor de planeet Mars.

Tags:

Als de richter Simson verliefd wordt op de filistijnse Delilah, probeert deze laatste erachter te komen hoe de Filistijnen Simson kunnen overmeesteren. Als antwoord geeft Simson dat daar “zeven verse zelen” of zoals anderen vertalen “zeven verse pezen” voor nodig zijn.

Er wordt hier voor pezen het hebreeuwse woord yetarim gebruikt. Deze pezen of touwen van yetarim zijn gemaakt van de plant yitran (Thymelaea hirsuta), in het arabisch wordt de plant mitnam “snoer van een tent” genoemd. In feite is het materiaal van deze plant zeer geschikt voor het maken van touwen en is zeer sterk.

Als we de geschiedenis van Simson en Delilah lezen, dan valt ons een paar dingen op. Als eerste leefde Simson in Mahaneh Dan tussen Zorah en Eshtaol (Ri 13:25), echter de yitran groeit daar niet, maar aan de kust. Nu hadden de Filistijnen deze touwen kunnen kopen op de lokale markt, echter Simson’s instructie was duidelijk: het moesten nieuwe verse touwen zijn. Met andere woorden, de Filistijnen moesten dus de plant zelf gaan plukken bij de kust, ze verwerken tot touwen en daarna moesten ze weer terug (een afstand van zo’n 20 kilometer!).

Simson zet dus heel duidelijk de Filistijnen aan het werk, daarnaast is het zeer voorstelbaar dat deze bezigheden is opgevallen door de inwoners van de verschillende plaatsen waar de Filistijnen door heen moesten. Al met al een gigantische publiciteitsstunt. Iedereen zal zich verzameld hebben om de sterke Simson te zien worden gebonden en gevangen te worden genomen.

Men kan de kreten van verbazing en opwinding bijna horen, toen bleek dat deze zeven touwen gemaakt van yitran niet sterk genoeg waren.

Tags:

Als de richter Simson verliefd wordt op de filistijnse Delilah, probeert deze laatste erachter te komen hoe de Filistijnen Simson kunnen overmeesteren. Als antwoord geeft Simson dat daar “zeven verse zelen” of zoals anderen vertalen “zeven verse pezen” voor nodig zijn.

Er wordt hier voor pezen het hebreeuwse woord yetarim gebruikt. Deze pezen of touwen van yetarim zijn gemaakt van de plant yitran (Thymelaea hirsuta), in het arabisch wordt de plant mitnam “snoer van een tent” genoemd. In feite is het materiaal van deze plant zeer geschikt voor het maken van touwen en is zeer sterk.

Als we de geschiedenis van Simson en Delilah lezen, dan valt ons een paar dingen op. Als eerste leefde Simson in Mahaneh Dan tussen Zorah en Eshtaol (Ri 13:25), echter de yitran groeit daar niet, maar aan de kust. Nu hadden de Filistijnen deze touwen kunnen kopen op de lokale markt, echter Simson’s instructie was duidelijk: het moesten nieuwe verse touwen zijn. Met andere woorden, de Filistijnen moesten dus de plant zelf gaan plukken bij de kust, ze verwerken tot touwen en daarna moesten ze weer terug (een afstand van zo’n 20 kilometer!).

Simson zet dus heel duidelijk de Filistijnen aan het werk, daarnaast is het zeer voorstelbaar dat deze bezigheden is opgevallen door de inwoners van de verschillende plaatsen waar de Filistijnen door heen moesten. Al met al een gigantische publiciteitsstunt. Iedereen zal zich verzameld hebben om de sterke Simson te zien worden gebonden en gevangen te worden genomen.

Men kan de kreten van verbazing en opwinding bijna horen, toen bleek dat deze zeven touwen gemaakt van yitran niet sterk genoeg waren.

Tags: ,