August 2, 2006

You are currently browsing the daily archive for August 2, 2006.

Kana/Qana

Vandaag staat in het Nederlands Dagblad het volgende interessante artikel “Kana 1,2,3” van Reina Wiskerke:

Het Libanese dorp Kana, dat zondag werd gebombardeerd, is ook beroemd omdat Jezus daar water in wijn veranderde… Gisteren stond dat zo in deze krant. Ten onrechte.Het is overigens niet moeilijk bronnen te vinden die het gebombardeerde Qana of Kana in Libanon inderdaad identificeren met de plaats waar Jezus volgens Johannes 2 op een bruiloft te gast was en water in (goede) wijn deed veranderen. Vooral in de wondere wereld van het toerisme komt het voor dat gebeurtenissen in de Bijbel aan plaatsen worden verbonden zonder deugdelijke onderbouwing. Waar wetenschappers het zwijgen ertoe doen of een andere richting waarschijnlijker achten, praat een bepaald slag gidsen onbekommerd in zekerheden. In het Libanese Kana is ook werkelijk een grot waar bezoekers wordt verteld dat daar het wonder is geschied.

De ambassade van Libanon in de Verenigde Staten meldt op haar website onder het kopje Toerisme dat het Qana (of Cana/Kana) dicht bij Tyrus was, waar in bijbelse tijden Jezus water in wijn veranderde. Zo ook een site om fondsen te werven voor de herbouw van historische kerken in Libanon die in eerder oorlogsgeweld beschadigd zijn; de makers van de site zetten Libanon neer als een heilig land. Ook sites die geheel gewijd zijn aan toeristisch Libanon leggen een verband tussen ‘hun’ Kana en de bruiloft die Jezus bezocht volgens Johannes 2. Er zijn overigens evenzeer soortgelijke toeristische websites die hierover zwijgen.

Kana 2
Onder bijbelwetenschappers heerst de opvatting dat het Kana waar Jezus water in wijn veranderde, dicht bij Nazareth moet liggen. Het huidige Chribet Kana, ongeveer dertien kilometer ten noorden van Nazaret, is daarom wel aangewezen als de plek waar het gebeurd moet zijn. Later kwamen kenners uit bij Kefr Kenna, dat dichter bij Nazareth ligt aan de weg naar Tiberias. In 2004 werd vanuit Israël het nieuws de wereld ingezonden dat Israëlische archeologen meenden daar inderdaad overblijfselen van dit Kana te hebben gevonden. Hoe dan ook, waar een direct verband wordt gelegd tussen archeologische vondsten en specifieke bijbelse gebeurtenissen, daar is meestal geen reden voor veel stelligheid.

Kana 3
En dan nog dit. Bijbellezers leggen ook wel een link tussen het gebombardeerde dorp Kana in Libanon en de plaats waar de Kananese vrouw in Matteüs 15 vandaan kwam. Immers, zij sprak Jezus aan toen Hij zich teruggetrokken had in de omgeving van Tyrus en Sidon, twee plaatsen in het huidige Libanon. Volgens de Nieuwe Bijbelvertaling echter moet daar staan Kanaänitische vrouw. Dat spoort met wat prof. dr. Jakob van Bruggen in zijn serie Commentaar op het Nieuwe Testament, een uitgave van Kok, hierover schrijft. ‘Kanaänitische’ correspondeert volgens hem met de grondtekst. Daarmee wordt, legt hij uit, benadrukt dat deze vrouw een vrouw uit de heidenen was.

Opgeslagen onder: Kana

Alruin

In de Bijbel komen we een aantal keren de plant דּוּדַי dudaim tegen (Genesis 30:14; 30:15; 30:16; Hooglied 7:13; Jeremia 24:1), waar ze altijd in de ‘magische’ context van liefdesappelen worden genoemd. Bekend is de ruzie tussen Rachel en Lea, waarbij Rachel smeekt of ze de dudaim, die Lea’s zoon Ruben gevonden had, mocht hebben. Waarop Lea terug bitst: “Was het niet genoeg dat je mijn man hebt afgenomen? Nu wil je zeker ook de liefdesappelen van mijn zoon ook nog stelen?”, waarop Rachel droevig antwoord “Nu zal hij vannacht met jou slapen, vanwege die liefdesappelen” (Gen 30:14-15). Veelal wordt deze דּוּדַי dudaim geïdentificeerd met de Alruin (Mandragora Officinarum L.).


De wetenschappelijke naam Mandragora Officinarum L. is afgeleid van mandra “stal” en agora “verzamelen”, waarbij men moet denken aan een plant die in de buurt groeit van stallen. Officinarum “geneeskrachtig”, of beter “uit de apotheken (officina = apotheek). Het Nederlandse woord Alruin (Duits: Alraune) is van het Gotisch runa “geheim” afgeleid, waarmee men wil wijzen op de magische krachten die de wortel zou bezitten. De Alruin is lid van de familie der Nachtschaden en komt van oorsprong voor in het Middellandse Zee gebied. De plant is verwant aan de aardappel. Het stevige wortelgestel lijkt enigszins op het lichaam van een mens met armen en benen. De frisgroene bladeren, die als een krans op de grond liggen, ontspruiten direct uit de bovenkant van de wortel omdat de plant bijna geen steel heeft. In de bloeitijd zijn er fraaie lila en wit gekleurde bloemen. De gele vruchten zijn zo groot als een pruim. Ze ruiken en smaken enigszins als appels. Enkele van de eigenschappen van de dudaim zouden zijn het opwekken van de seksuele lust, het verhogen van de potentie en het verbeteren van de vruchtbaarheid.


In de geschiedenis wordt Alruin verschillende keren genoemd, zo komt het voor in de Papyrus Ebers. Ook de Grieken en de Romeinen hebben gebruik gemaakt van dit kruid, er zijn verschillende aanduidingen over het gebruik van de narcotische kracht van Mandragora, hoewel in sommige gevallen ook Hyoscyamus wordt bedoeld. Daarnaast zijn er verschillende legenden en mythes over deze plant bekend. De bekendste is die, dat de Alruin is ontstaan uit de urine en het zaad van een aand de galg gehangene. De bekende Joodse schrijver Flavius Josephus zegt, dat de bloemen ’s nachts helder licht uitstralen en dat de aanraking van de plant dodelijk zou zijn. Door dit soort toegeschreven krachten en het feit dat de wortels met wat fantasie op een poppetje lijkt, werd de wortel voor velen zeer begeerlijk. Zo heeft keizer Rudolf II meer dan 100 Taler voor zo’n wortel betaald.

Opgeslagen onder: Alruin

Tags: ,

De volgende presentatie geeft een goed historisch overzicht rondom het ontstaan van het moderne Israël en de verschillende aspecten van het Israëlisch-Arabisch conflict.