November 17, 2006

You are currently browsing the daily archive for November 17, 2006.

Tyler Williams heeft op zijn blog Codex een gouden oude geplaatst: Hebreeuwse Tatoeages met veel voorbeelden met hoe het niet moet.


Voor hen die wat meer willen weten over tatoeages in het vroege Christendom zie hier.

Opgeslagen onder: Tatoeage

Tags:

Herdopen

Na een analyse van de kinder- en de volwassendoop, komt automatisch de vraag naar boven of iemand die als kind gedoopt is zich later ook als volwassene moet of mag dopen, het zogenoemde herdopen.

We zien dan ook dat deze vraag steeds vaker wordt gesteld met meestal allerlei verschillende achtergronden.

Een van de argumenten om zich te laten herdopen is dat de doop dient om de zonden weg te wassen. Echter ook na de doop blijft men zondigen, dus is volgens deze argumentatie herdopen noodzakelijk. In Romeinen 6: 4 staat “Wij zijn dan met Hem begraven, door den doop in den dood, opdat, gelijkerwijs Christus uit de doden opgewekt is tot de heerlijkheid des Vaders, alzo ook wij in nieuwigheid des levens wandelen zouden.“. Christus is voor al onze zonden eenmaal gestorven voor al onze zonden, om die reden is het niet noodzakelijk om zich bij de geringste misstap zich te laten herdopen.

Anderen hebben als argument dat zij niet in de Naam van Christus zijn gedoopt. Als voorbeelden kunnen zij dan Handelingen 19: 3 aanhalen waar staat dat Efeziërs gedoopt door Johannes later herdoopt werden door Paulus in de Naam van Christus. Een ander voorbeeld zijn de Paulinianisten en Cataphrygiërs welke door de kerkvaders herdoopt werden naar aanleiding van hun besluit te Nicaea (Can. xix). Een argument op het eerste is Joh 1: 33, Mat 3:11 waar geschreven staat “maar Die mij gezonden heeft , om te dopen met water, Die heeft mij gezegd: Op welken gij den Geest zult zien nederdalen, en op Hem blijven Deze is het, Die met de Heiligen Geest doopt“. En dat is ook de reden waarom Paulus de Efeziërs herdoopt: “Johannes heeft wel gedoopt den doop der bekering,zeggende tot het volk, dat zij zouden geloven in Dengene, Die na hem kwam, dat is, in Christus Jezus.” Er werd hier voorwaardelijk gedoopt. In het geval van het tweede argument, was het zo dat de genoemde secten niet geloofden in Jezus Christus als Gods Zoon en er dus geen christelijke en of Bijbelse grondslag was voor de doop, en om die reden het noodzakelijk was tot herdoop in de Naam van Jezus Christus.

Opgeslagen onder: Doop