November 2, 2007

De afgelopen 2 dagen heeft het in de verschillende kranten en blogs bol gestaan over de Lont die Yvette in het politieke kruitvat heeft aangestoken. Waar gaat het allemaal over, als we de koppen van de kranten lezen lijkt het erop dat er binnen de politieke partij CU een “groot” meningsverschil is over homofilie en dan nog wel de praktiserende kant ervan:

Politiek is het natuurlijk correct dat men homofielen niet mag weren in een partij. Echter een christelijke partij als de CU (vandaar de “C” in de naam) heeft als basis de Bijbel, het Woord van God, zie daarvoor hun Unieverklaring: Gelovig luisterend naar het Woord van God en met een open oog voor de werkelijkheid zoeken wij naar zijn wil en in de Uniefundering: Zij fundeert haar politieke overtuiging op de Bijbel, het geïnspireerde en gezaghebbende Woord van God.

En daar wringt de schoen, want in de Bijbel wordt een duidelijke afkeer gegeven op praktiserende homofilie, zie daarvoor teksten als Bij een manspersoon zult gij niet liggen met vrouwelijke bijligging; dit is een gruwel (Lev 18:22) en Wanneer ook een man bij een manspersoon zal gelegen hebben, met vrouwelijke bijligging, zij hebben beiden een gruwel gedaan; zij zullen zekerlijk gedood worden;hun bloed is op hen! (Lev 20:13). Zo zijn er nog vele teksten te noemen.

De vraag van Yvette Lont is dan ook volkomen terecht, kunnen praktiserende homofielen die zich funderen op de Bijbel, tegelijkertijd dit soort teksten negeren. Mij komt het dan over dat zij zich niet daarop funderen. Als zij hierin al niet betrouwbaar zijn, dan zijn ze net zo min betrouwbaar in de partij zelf en daarmee onbetrouwbaar om Nederland te regeren.

De Christen Unie heeft dan ook twee mogelijkheden: Of de Bijbel als fundament blijven zien of deze passages schrappen en daarmee de C van Christen wegstrepen.

Tot slot, ik heb het steeds over praktiserende homofielen gehad, dit is iets anders als zij die als christen willen leven en daarmee ook hun levenswandel volgens de Bijbel inrichten.