January 13, 2008

You are currently browsing the daily archive for January 13, 2008.

Jehu’s einde

Jehu was de laatste die door een profeet van God gezalfd werd tot koning. Dit was echter geen garantie dat het een goed koning zou worden. Weliswaar vermoordde hij de Baäl priesters en verbrandde wat heilige palen en tempels, maar de gouden kalveren in Bethel en Dan liet hij met rust (2 Kon 10: 29) en daarom werd er gezegd “dat hij niet wandelde volgens de wet des Heeren”.
Deze ongehoorzaamheid aan God had als gevolg, naast de instabiliteit die ieder coupe met zich meebrengt, dat Hazaël Israël begon aan te vallen en verschillende delen van het land langs de Jordaan en gebieden in het gedeelte van Gilead, Gad en Ruben annexeerde, naast delen in het Golan gebergte. In de Bijbel lezen we niet veel meer dan dat hij na 28 jaar als koning van Israël stierf.

Echter we weten nog iets meer van hem, in 1845 werd door de Henry Layard een steen gevonden, die tegenwoordig bekend staat onder de zwarte Obelisk van Shalmaneser III. Op deze obelisk zien we verschillende hoogtepunten van deze Assyrische koning. In een van de inscripties bij de afbeeldingen wordt koning Jehu vermeld:

“De schatting van Jehu, zoon van Omri, zilver, goud, pannen van goud, schalen van goud, bekers van goud, vazen van goud, lood, een scepter voor de koning, en speer-punten, heb ik ontvangen.”

Tags:

Jehu’s einde

Jehu was de laatste die door een profeet van God gezalfd werd tot koning. Dit was echter geen garantie dat het een goed koning zou worden. Weliswaar vermoordde hij de Baäl priesters en verbrandde wat heilige palen en tempels, maar de gouden kalveren in Bethel en Dan liet hij met rust (2 Kon 10: 29) en daarom werd er gezegd “dat hij niet wandelde volgens de wet des Heeren”.
Deze ongehoorzaamheid aan God had als gevolg, naast de instabiliteit die ieder coupe met zich meebrengt, dat Hazaël Israël begon aan te vallen en verschillende delen van het land langs de Jordaan en gebieden in het gedeelte van Gilead, Gad en Ruben annexeerde, naast delen in het Golan gebergte. In de Bijbel lezen we niet veel meer dan dat hij na 28 jaar als koning van Israël stierf.

Echter we weten nog iets meer van hem, in 1845 werd door de Henry Layard een steen gevonden, die tegenwoordig bekend staat onder de zwarte Obelisk van Shalmaneser III. Op deze obelisk zien we verschillende hoogtepunten van deze Assyrische koning. In een van de inscripties bij de afbeeldingen wordt koning Jehu vermeld:

“De schatting van Jehu, zoon van Omri, zilver, goud, pannen van goud, schalen van goud, bekers van goud, vazen van goud, lood, een scepter voor de koning, en speer-punten, heb ik ontvangen.”

Rijden als Jehu (2)

Op mijn artikel “Rijden als Jehu” werd terecht de opmerking geplaatst hoe het mogelijk is dat de wachter Jehu op een dergelijke afstand al kan zien dat er genoeg tijd is om twee keer iemand er op af te sturen.
vlakte van Jizreel

Nu moeten we bedenken dat de stad Samaria op een hoog gelegen plek was gebouwd die uitziet over de vlakte van Jizreel, dus een geweldig uitzicht. Verder dient opgemerkt te worden dat hij aan de rijstijl Jehu herkent, wat iets anders is dan dat hij de persoon zelf herkent. Vlak bij ons in de buurt is een heuvel “de Goudsberg” en op de top daarvan kan men vele kilometers ver kijken. Vroeger waren er verschillende zandpaden en je kon dan aan de stofwolken zien dat daar dan iemand reed. De hoeveelheid stofwolken en de verplaatsing daarvan waren een indicatie hoe hard die persoon dan reed. Soms duurde het nog wel een kwartier voordat de desbetreffende auto was gearriveerd. Zo’n zelfde situatie kan men zich nu ook voorstellen met de wachter die in de verte de stofwolken zag die Jehu opwierp en heeft als ervaren militair aan de hand van die stofwolken kunnen herleiden dat het om Jehu ging.

Paarden gaan niet zo snel als een auto, een aanname dat Jehu op een meer dan een halfuur afstand was is redelijk. Als de weg bovendien nog kronkelig was, kan de tijdsduur zelfs nog meer zijn geweest. In ieder geval was er dan genoeg tijd om twee verkenners er op uit te sturen en had Joram genoeg tijd om vervolgens zelf nog eens er op uit te gaan.