Maar zoals ik al zei, je moet de teugels in eigen hand houden en vandaag ging het dan ook bijna fout. Want sommige paarden houden ook nog eens van kickboksen en een tikje van de achterpoten van het ene paard tegen de bek mond van een ander is soms voldoende om niet alleen de gemoederen op hol te laten slaan. Mijn dochter ondervond dat en na drie rondjes manage, wist ze haar paard tot stilstand te brengen en viel ze pardoes op de grond.
En dat is nou precies wat Jakobus bedoelde, hoe vaak struikelen we niet allemaal! (Jak. 3:2) Heel terecht weet hij op te merken dat De mens heeft alle mogelijke soorten dieren weten te temmen, wilde dieren, vogels, kruipende dieren en zeedieren, maar er is geen mens die de tong kan temmen, dat onberekenbare kwaad, vol dodelijk venijn. (vs. 7-8) En dat is het grote probleem met onze tegenwoordige wereld, iedereen slaat op hol, niemand die zichzelf wil of weet te beteugelen, agressie wordt steeds groter richting medemens.
Wordt het daarom eens niet tijd om minder jaloers te zijn, wat minder egoïsme. Laten we eens wat meer aan de ander denken en vooral aan de zwakken in de samenleving. Je hoeft geen nobelprijswinnaar zijn om vrede te stichten. We moeten wat minder hoog te paard zitten, laten we liever iemand te paard helpen. Want 2000 jaar geleden werd al geconstateerd dat Waar in vrede wordt gezaaid, brengt gerechtigheid haar vruchten voort voor hen die vrede stichten. (vs. 18) Misschien is het een goed idee om zo aan het begin van het jaar eens lezen wat Jakobus hierover schreef.

