October 15, 2008

You are currently browsing the daily archive for October 15, 2008.

De HEER richtte zich tot mij: 2 ‘Mensenkind, profeteer tegen de herders van Israël, profeteer en zeg tegen hen: “Dit zegt God, de HEER: Wee jullie, herders van Israël, want jullie hebben alleen jezelf geweid! Horen herders niet hun schapen te weiden? 3 Jullie eten wel van hun kaas, jullie gebruiken hun wol voor je kleren en jullie slachten de vette dieren, maar de schapen weiden, dat doen jullie niet. 4 Zwakke dieren hebben jullie niet laten aansterken, zieke dieren niet genezen, gewonde dieren niet verbonden, verjaagde dieren niet teruggehaald, verdwaalde dieren niet gezocht – jullie hebben de dieren hard en wreed behandeld. 5 Zonder herder raakten ze verstrooid, en werden ze door wilde dieren verslonden. Mijn schapen zijn verstrooid, 6 ze dwalen rond in de bergen en hoog in de heuvels; over heel het aardoppervlak raken ze verstrooid, en er is niemand die naar ze omziet, niemand die naar ze op zoek gaat.
Ezechiël 34:1 -6 NBV

Om een één of andere reden moet ik de laatste tijd steeds vaker aan deze bekende passage denken, hoewel het hier overduidelijk gaat over de vroegere leiders van Israël heb ik toch steeds het idee dat deze aanklacht ook slaat op andere leiders.


Op dit moment waait er een gigantische storm door de financiële wereld waar men jaren lang in lucht had gehandeld. De leiders van de verschillende landen zijn in paniek, omdat hun gehele economisch bestel op deze luchthandel was gebaseerd en nu met één zucht wordt weggeblazen.

Terwijl onze politieke leiders het gemeenschapsgeld tegen onbetrouwbaar hoge rente wegzetten in de ijskast IJsland, floreren de voedselbanken omdat blijkbaar steeds meer burgers niet meer van lucht kunnen leven en hulp zoeken bij deze instellingen. Gezondheidszorg staat onder steeds grotere druk, ziekenhuizen staan op het randje van faillissement, de managers krijgen een gouden premie. Maar toch blijven mijn gedachten bij de zieken uit de thuiszorg die blij zijn als één van de overwerkte verzorg(st)ers even een paar minuten langs komt om de meest noodzakelijke zorg te verlenen en daarmee afwisseling geeft in hun eenzaamheid.

Miljoenen euro’s verdwenen in de luchtbel van “meer willen hebben”, duizenden mensen die geholpen hadden kunnen worden als onze leiders echt hadden gewild, als ze echt naar ze hadden omgekeken.