December 25, 2010

You are currently browsing the daily archive for December 25, 2010.

Uitschot

Je kent ze wel die mensen die buiten de reguliere orde vallen, het soort mensen die je zelfs overdag niet wil tegenkomen. Het uitschot van de samenleving dat nergens bang voor is, altijd met wapens op zak loopt en waartegen zelfs de politie niet of nauwelijks tegen durft op te treden. Van die rauwdouwers met grote tatoeages op hun armen en met die half versleten imponerende kleding.

Altijd zijn er dit soort mensen geweest, in Israël werden ze herders genoemd. De society ging met een grote boog om hen heen als het even kon. Ze trokken met hun kudden rond en als er een leeuw, panter of beer hun weg kruiste dan gingen ze er meteen op af om zo’n beest een kopje kleiner te maken. En wee de gebeente als iemand het in het hoofd haalde om één van hun schapen of geiten te stelen, dan stuurden ze hun honden (waar onze dobermanns lieve schoothondjes bij zijn) op die persoon af.

In de buurt van Bethlehem waren verschillende van deze herders die een deal hadden gemaakt met de tempel te Jeruzalem, voor de levering van schapen die daar geofferd werden. Als het weer goed was, bleven ze met hun kudden buiten en het geval wil dat op één zo’n nacht deze herders die voor niets en niemand bang waren iets zagen waardoor ze ontzettend bang werden, hun honden kropen met de staart tussen hun poten weg. In die donkere nacht werd de hemel plotseling fel verlicht en stond er een ontzagwekkende engel bij hen (Luk. 2:6). Bijgelovig als ze waren, zullen ze stellig gedacht hebben dat dit het einde was.

En dan begint die engel hen gerust te stellen: Wees niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die voor heel het volk wezen zal, namelijk dat heden voor u in de stad van David de Zaligmaker geboren is; Hij is Christus, de Heere. En dit zal voor u het teken zijn: u zult het Kindje vinden in doeken gewikkeld en liggend in de kribbe (2:10-12). Na deze gebeurtenis, nog diep onder de indruk van de engelen die ze daarna zagen, gingen ze direct op pad om te kijken naar deze baby. Het werd hun duidelijk dat hun lucratieve business, het leveren van offerschapen, ten einde was. De Messias, de lang Verwachtte, was gekomen en zou later als het ultieme offer de mensheid redden.

Ze gingen daarna terug naar hun kudden en begonnen God te loven en te prijzen (vs. 20), het uitschot dat wij het liefst buiten de kerkdeuren houden.

Tags: , ,

Kerst

In deze nieuwe serie over Kerst wil ik graag gaan kijken wat we overhouden zonder de tradities. Wat zegt de Schrift over Kerst, wat hebben wij van Kerst gemaakt, en wat zouden we moeten behouden. Dit doen we vanuit de volgende tekst: “Beproeft alle dingen; behoudt het goede.” (1 Tessalonicenzen 5:21). De waarheid heeft niemand in pacht, maar ik probeer hier te zoeken naar een objectieve benadering.

Eindelijk is het Kerst. De vorige keer ben ik geëindigd met de hoop dat mensen verder zouden kijken dan de grote lijn. Ik hoopte dat men de kracht van de details in dit verhaal zou zien. Ik hoopte dat men de grootsheid van God mocht zien door die details. Ik hoopte dat men verder zou kijken dan het Kerstfeest en ging kijken naar de echte Kerstgedachte. En dit zien we – gelukkig – niet alleen met Kerst, maar het hele jaar door. De grootheid van God is te zien in het Kerstverhaal, omdat God toen klein werd. In Zijn aardse leven werd Hij steeds kleiner, totdat Hij stierf. Nadat Hij is gestorven is Hij groot geworden, Hij heeft overwonnen. Hier mogen we nu al blij om zijn. Omdat Jezus de dood overwonnen heeft, heeft Zijn geboorte zin gehad. Kerst heeft alleen zin, als we vooruit kijken, naar Goede vrijdag, naar Pasen, naar Pinksteren, naar Hemelvaart. Laten we dan ons daarop focussen, op de verlossing. De tradities kunnen mooi zijn, ze kunnen zelfs goed zijn, maar laten we ons concentreren op de verlossing. Laten we vandaag de geboorte van de Verlosser herdenken. We hoeven de tradities niet weg te gooien, maar laten we kijken naar wat de Schrift erover zegt. Laten we kijken wat we ermee kunnen doen. Laten we het ons eigen maken, met Kerst, maar ook na Kerst.

Vandaag hoop ik dat wij Kerst gaan verkondigen. Ik hoop dat we Advent (= verwachting) gaan vieren. Dit doen we niet door alleen maar thuis te zitten, dit doen we door naar onze naasten te gaan. Dit doen we door Zijn woord te verkondigen. Want Hij is niet geboren en gestorven alleen voor ons, maar voor de hele wereld.

En dit Kindje wat wij vandaag gedenken zegt ons: Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde. Ga dan heen, onderwijs al de volken, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen. En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld. Amen. (Mattheüs 28:18-20, HSV)

Tags: