Algemeen

You are currently browsing the archive for the Algemeen category.

Binnenkort houdt een van onze medewerkers een lezing over het boek “God bewijzen” van Stefan Paas en Rik Peels.

Voor overige lezingen zie hier.

Tags:

zie je handen zie toch eens hoe mooi ze zijn

hou ze toch eens tegen het licht

kijk eens ze bewegen zo licht

jouw handen mijn handen onze handen

waarvoor zijn ze geschapen

om meteen dodelijk wapen

een ander mens te laten vallen

om ze tot vuisten te ballen nee toch zeker

zie je handen zie toch eens hoe mooi ze zijn

hou ze toch eens tegen het licht

kijk eens ze bewegen zo licht

jouw handen mijn handen onze handen

ze zijn gemaakt om te strelen

niet om anderen te bestelen

om er vormen mee te scheppen

niet om anderen mee te meppen

tekst: Jaap Booij (Hodos)

Tags:

Door de ijzige wind was het behoorlijk aangenaam om bij Felix Meritis binnen te komen. Een mooi gebouwtje gevuld met allemaal soorten mensen. Vooral studenten en (waarschijnlijk hun oudere) docenten leken behoorlijk vertegenwoordigd te zijn. Na een lekkere bak koffie mochten we al snel doorlopen naar een leuke zaal waar de vier “heerlijke” heren al klaar stonden.

Na een korte introductie mocht de eerste van de vier heren – Stefan Paas – het woord nemen. Hij hield zijn standaardpleidooi en legde zo snel uit wat Peels en hij geschreven hadden. Namelijk dat Godsgeloof een basale overtuiging is en dat Godsgeloof daarom dus een ‘normale, redelijke optie, voor normale, redelijke mensen’ is.

Op de vraag over moraal beweerde Paas duidelijk. ‘De wetenschap kan ons niet vertellen wat goed of fout is.’ Hiermee liet hij bewust zien dat atheïsten geen slechtere moraal hebben, maar wel dat zij het niet kunnen rechtvaardigen.

Na een klein kwartier mocht Boudry dan het woord nemen. Boudry hield een “vurig”, maar ongegrond, pleidooi dat God niet zou bestaan en dat dit boek van Paas en Peels daar zelfs bewijs voor was. De “heren theologen” zouden een ‘theïstische tango’ dansen, omdat ze het bestaan van God verwarden met de gelukseffecten van een geloof in God. Hij zei dat Paas en Peels weinig atheïsten hadden gelezen op enkele “parafraseringen” na. Hij eindigt zijn pleidooi natuurlijk met dat het allemaal onzin is en dat religie verklaard kan worden door de intuïtieve geest.

Hoewel het Boudry was die het publiek kenbaar maakte dat Paas het boek van Herman Philipse niet gelezen had, moest Philipse hier toch nog wat over kwijt en begon hij eigenlijk op de man af met een scherpe opmerking: ‘Lees je tegenstanders dan leer je hopelijk wat’. Hoewel het natuurlijk kwalijk was dat Paas dit niet had gelezen, vond ik persoonlijk dat Philipse hier goed mee omging en zo ging hij binnen een halve minuut verder met zijn pleidooi tegen theïsme.

Philipse begon zijn praatje met het onderscheid tussen de goden en over welke “godheid” we het dan zouden hebben. Het bekende praatje van Philipse dat godsgeloof niet berust op betrouwbare kenbronnen gaf hij kracht door te zeggen dat mensen in India ook geschriften en openbaringen hebben, net als de christenen. Daarna begon Philipse met een krachtig argument dat het oneindige niet kenbaar kon zijn voor ons eindige wezens. Door ons eindige begrenzen kunnen wij het oneindige niet ervaren, dus hoe kunnen we dan weten dat zo’n ‘wezen’ wat veel mensen “god” noemen oneindig is? Hoewel ik graag Philipse verdere argumenten ook gehoord had (want die leken origineler!) werd hij onderbroken halverwege zijn blaadje. Zijn tijd was op.

Peels mocht de eerste ronde afsluiten met een korte reactie op Boudry en Philipse. Na het verwijt of Boudry wel het boek gelezen had ging Peels (terecht) snel verder naar Philipse die hij vragen gaf die hij al lang had en ook beargumenteerde dat je prima iets oneindigs kan ervaren, maar niet alles daarvan.

Na bijna een uur geluisterd te hebben naar alle praatjes mocht het echte debat beginnen. Hier kwam al snel uit dat het onderwerp veel te groot was om over te debatteren in één avond. Boudry werd natuurlijk aangevallen op zijn slechte leesgedrag, wat hij met zijn antwoord alleen nog maar meer liet blijken (“ik citeer, jullie zeggen”… “Nee, maar jullie impliceren”… “maar jullie zeggen” op de vraag: “waar zeggen we dat?”). Boudry hoopte denk ik echt mee te kunnen doen, maar naast wat polemische opmerkingen hier en daar (waarmee hij vaak het onderwerp veranderde en zichzelf tegensprak) kon hij weinig echt bijdragen aan het debat. De andere jeugdige spreker Rick Peels verbaasde mij evenzeer, alleen dan de positieve kant op. Met scherpe opmerkingen en antwoorden kon hij goed opboksen tegen Philipse die zich hier toch al zo’n twintig jaar mee bezig houdt. Het publiek kon merken dat de twee aan elkaar gewaagd waren en als Paas zich ermee begon te bemoeien merkte je al snel dat Philipse soms in het nauw kwam.

De avond eindigde met een klein half uurtje vragen stellen, waar alle vier de heren antwoorden op konden geven.

Hoewel je geen duidelijke winnaar kon toewijzen aan het einde van het debat denk en hoop ik dat het debat wel weer wordt opgepakt. Het niveau van het debat was zeker nog niet op het hoogtepunt. Het was hopelijk de aftrap van een hoop meer gesprekken die komen gaan. Ik hoop dat er serieuze geluiden van Nederlandse bodem mogen komen die verder gaan, of een andere weg inslaan, dan het evolutiedebat (wat nu terecht nog soms gevoerd wordt), maar over het debat of Godsgeloof redelijk (zo niet noodzakelijk) is.

Bekijk hier het debat terug: http://www.eo.nl/geloven/nieuws/item/live-nationaal-religiedebat/

Ieder jaar heb ik de gewoonte om met mijn gezin en andere aanwezigen, vlak voor 12 uur een gedeelte uit de Bijbel te lezen en om een zegen te vragen voor het nieuwe jaar. Dit jaar zullen we Psalm 90 gaan lezen.

1 Een gebed van Mozes, de man Gods.
Heere, Ú bent ons een toevlucht geweest
van generatie op generatie.
2 Al vóór de bergen geboren waren
en U de aarde en de wereld voortgebracht had,
ja, van eeuwigheid tot eeuwigheid bent U God.
3 U doet de sterveling terugkeren tot stof
en zegt: Keer terug, mensenkinderen.
4 Want duizend jaren zijn in Uw ogen
als de dag van gisteren, wanneer die voorbijgegaan is,
of als een wake in de nacht.
5 U spoelt hen weg, zij zijn als de slaap.
In de morgen zijn zij als het gras dat opkomt:
6 in de morgen bloeit het en komt het op,
’s avonds wordt het afgesneden en het verdort.
7 Want wij vergaan door Uw toorn,
door Uw grimmigheid worden wij door schrik overmand.
8 U stelt onze ongerechtigheden voor Uw ogen,
onze verborgen zonden in het licht van Uw aangezicht.
9 Want al onze dagen gaan voorbij door Uw verbolgenheid,
wij brengen onze jaren door als een gedachte.
10 De dagen van onze jaren: daarin zijn zeventig jaren,
of, als wij zeer sterk zijn, tachtig jaren,
maar het meeste daarvan is moeite en verdriet,
want het wordt snel afgesneden en wij vliegen heen.
11 Wie kent de kracht van Uw toorn
en Uw verbolgenheid, wie weet hoezeer U te vrezen bent?
12 Leer ons zó onze dagen tellen,
dat wij een wijs hart verkrijgen.
13 Keer terug, HEERE, hoelang nog?
Laat het U berouwen over Uw dienaren.
14 Verzadig ons in de morgen met Uw goedertierenheid,
dan zullen wij juichen en verblijd zijn, tijdens al onze dagen.
15 Verblijd ons overeenkomstig de dagen waarin U ons verdrukt hebt,
overeenkomstig de jaren waarin wij het kwade gezien hebben.
16 Laat Uw werk aan Uw dienaren gezien worden,
Uw glorie over hun kinderen.
17 De lieflijkheid van de Heere, onze God, zij over ons;
bevestig het werk van onze handen over ons,
ja, het werk van onze handen, bevestig dat.

(HSV)

Een reden om dit te lezen is dat wij mensen vaak denken dat we met onze hedendaagse kennis oppermachtig zijn, terwijl in werkelijkheid we enorm vergankelijk zijn. Aan de andere kant, steeds meer wil de mens zich los maken van God en Hem zelfs wegdenken, terwijl hij toch de Eeuwige God is waarop we altijd mogen vertrouwen.

Tags:

Ieder jaar heb ik de gewoonte om met mijn gezin en andere aanwezigen, vlak voor 12 uur een gedeelte uit de Bijbel te lezen en om een zegen te vragen voor het nieuwe jaar. De laatste dagen zag ik dat veel mensen via een zoekactie op mijn website en weblog zijn gekomen. En daarom wil ik voor de verandering nu alvast een overzicht geven van Bijbelteksten waaruit jullie kunnen kiezen, later zal ik zoals gewoonlijk mijn tekst doorgeven.

Natuurlijk zijn er veel meer teksten die toepasselijk zijn en ik zou zeggen reageer met welk gedeelte uit de Bijbel jullie op Oudejaarsavond gaan lezen.

  • Psalmen 39; 90; 102; 103; 104; 111; 115; 118
  • Prediker 3; 12
  • Jesaja 40:1-11
  • Matteüs 25:1-13
  • Lukas 17:20-37; 19:11-27
  • 1 Corintiërs 7:29-40
  • 1 Timoteüs 1:1-17
  • Hebreeën 6:11-20
  • 1 Petrus 4
  • 2 Petrus 3
  • 1 Johannes 2:1-17, 18-29
  • Openbaring 20:7-15; 22:6-21

Tags:

Soms krijg je van die humoristische mailtjes met plaatjes van allerlei gekke dingen, zo kreeg ik van de week er een met allemaal missers van personen die een SMS’je naar een verkeerde persoon hadden gestuurd. Sommigen waren hilarisch en het had ook mij kunnen gebeuren, maar wat me trof was het onderstaand plaatje waarin een plotselinge wending naar voren komt met een groot waarheidsgehalte. Blijkbaar wilde iemand via een SMS’je iemand condoleren en stuurde deze naar de verkeerde persoon. In plaats van een sorry, wordt deze persoon nog eens boos ook. Maar het finale antwoord zette me aan het denken “als iemands vader sterft, dan SMS je niet, maar dan verdienen ze een echt telefoontje”.

Wij moderne mensen zijn toch wel erg gezonken dat zelfs in dit soort situaties we het niet meer nodig vinden om op een normale manier contact op te nemen, maar ons er vanaf maken met een koud SMS’je. Het is weer bijna kerst en op de radio’s horen we constant muziek dat het maar snel vrede op aarde mag worden. Maar hoe kunnen we verwachten dat het vrede op aarde wordt als we zelfs niet meer in staat zijn om onze naaste vrienden bij te staan als ze verdriet hebben. Als we al zo weinig op hebben met onze naaste vrienden, hoe zit het dan met de buren, de stadsgenoten, onze landgenoten? Laat staan dat we dan nog denken aan hen die nog verder weg wonen. Vandaar, laten we eens een belletje plegen, in plaats van een SMS, eens iemand bezoeken die alleen is. Wie weet komt er dan toch nog ooit vrede, maar laten we eerst eens wat meer naar elkaar omzien.

Tags:

Iedereen kent de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan zoals dat staat in Lucas 10:30ev “Jezus antwoordde en zei: Een man ging van Jeruzalem naar Jericho en viel in de handen van rovers, die hem de kleren uittrokken, hem daarbij slagen toedienden en hem bij hun vertrek halfdood lieten liggen. Toevallig kwam er een priester langs diezelfde weg, en toen hij hem zag, ging hij aan de overkant voorbij. Evenzo ging ook een Leviet, toen hij op die plek kwam en hem zag, aan de overkant voorbij. Maar een Samaritaan die op reis was, kwam in zijn buurt, en toen hij hem zag, was hij met innerlijke ontferming bewogen.” Vandaag moest ik hieraan denken vanwege een bepaalde gebeurtenis dat me van de week overkwam.

Van de week kreeg ik een migraineaanval en vloog uit de bocht en kwam ergens naast de weg tot stilstand. Deze weg is een drukke weg met, zelfs op het vroege tijdstip dat ik daar reed, vrij veel verkeer. In mijn poging om dit te reconstrueren kwam ik erachter dat ik minstens een drie kwartier daar heb gestaan voordat iemand stopte. Degenen die stopten, belden niet alleen 112 maar wisten in de tussentijd ook via mijn mobiel mijn vrouw te bellen. Volgens haar waren waren het aan hun stem te horen allochtonen. Juist zij stopten en namen actie, terwijl veel autochtonen, waaronder veel politieagenten en soldaten (in de buurt is een opleiding voor beiden), gewoon doorreden.

Ik weet niet wie ze waren, ze hebben ook geen telefoonnummer of iets dergelijks achtergelaten, maar via deze manier wil ik ze bedanken dat ze zijn gestopt en me hebben geholpen.

Nog precies een week en C.S. Lewis zou vijfenzestig jaar geworden zijn. Deze verjaardag zou hij niet meemaken. Vijftig jaar geleden – op 22 november 1963 overleed Lewis.

Clive Staples Lewis heeft een grote rol gespeeld in de christelijke wereld, maar ook buiten de christelijke wereld. Nog steeds worden er verfilmingen gemaakt van zijn bekende boekenreeks Narnia. Jack, zoals Lewis zich liever liet noemen, heeft een prachtig oeuvre achtergelaten. Hij schreef over geschiedenis, hij beschreef fantasieën, hij schreef kritische werken over de maatschappij en gedichten, maar bovenal schreef hij over God.

Biografie
Vanaf het moment dat Lewis kon schrijven, schreef hij samen met zijn broer, “Warnie”, fantasieverhalen. Hoewel het altijd een gelukkig gezin was, kwam er een zwarte deken over Lewis’ jeugd door het sterven van zijn moeder aan kanker. Hij verliest mede hierdoor zijn geloof en besluit atheïst te worden. Hij raakte nog meer geïnteresseerd in mythes en probeerde daar het diepe verlangen van vreugde te vinden.

Nadat hij gevochten had tijdens de eerste wereldoorlog studeerde hij af en werd hij al snel een filosofiedocent en later ook nog docent Engelse literatuur bij Magdalen Collega (Oxford).

Hij was één van de knappe koppen in Oxford en raakte al snel in contact met andere geleerden  zoals J.R.R. Tolkien (bekend van Lord of the Rings), Owen Barfield en Hugo Dyson.
Er werd al snel een groep gevormd die ze de Inklings (inktlui) noemden. Hier werden diepe, maar ook hele luchtige gesprekken gevoerd. Tolkien en Dyson hebben veel gesprekken met Lewis gevoerd, die uiteindelijk bijdroegen aan de bekering van Lewis naar het christendom.

Lewis zette zich vanaf dat moment in om het christendom uit te breidden en te verdedigen. Hij schreef vele apologetische werken, waar onversneden christendom zeker de bekendste van is, maar ook in zijn romans of kinderverhalen kwamen zijn ideeën over God naar voren.

Later trouwede Lewis met Joy Davidman, zodat ze in het United Kingdom zou kunnen blijven wonen. De dokters constateerden echter al snel hierna kanker bij Joy en ze wilden een “christelijk huwelijk” sluiten. Op 21 maart 1957 trouwden ze dan ook weliswaar in het ziekenhuis, maar wel door een dominee. Drie jaar later zou Joy sterven aan haar ziekte. Lewis’ leven stortte in. Hij schreef, onder een pseudoniem, een boek (verdriet, dood en geloof) waarin hij zijn twijfels, zijn boosheid openlijk opschreef. Ook in dit boek blijkt Lewis’ enorme belezenheid, maar vooral ook zijn grote geloof. Hij eindigt het boek met een Latijnse spreuk uit Dantes werk; ‘Toen keerde ze [Joy] naar de eeuwige fontein ’, waarmee hij doelde op God.

Lewis werd hierna al snel ziek. Op 22 november 1963 viel Lewis op de grond in zijn slaapkamer en zou hij in dit leven niet meer opstaan.

De wereld die hij schiep
Lewis is natuurlijk het meest bekend geworden door zijn Kronieken van Narnia. Hij leende hiervoor heel veel karakters uit de Griekse, Romeinse, Engelse en ook Ierse mythologie. In 5 jaar tijd had hij een wereld gecreëerd die zo populair werd dat er al twee verfilmingen van zijn, de boeken zijn ook vertaald in 41 talen[1]. In deze boeken probeerde Lewis fantasie een grote rol te geven. De verhalen zijn ook doorweeft met (woord-)grappen, diepzinnigheden en bovenal nadenkers. Lewis stond stil bij de schepping, waarin hij eigenlijk verwijst naar de schepping van deze aarde. Zo stond hij ook stil bij het einde waar hij ook weer heel erg veel verbanden trekt naar onze wereld. Zijn verhalen spreken nu nog miljoenen mensen aan. Dit wordt wederom bewezen doordat er nog steeds verfilmingen van zijn boeken plaatsvinden en er nog steeds nieuwe uitgaves van de boeken gedrukt worden.

Weetjes over Lewis

  1. 1. Hoewel zijn ouders hem Clive Staples noemde, wilde hij zelf “Jack” genoemd worden, wat zijn vrienden en familie ook altijd gedaan hebben.
  2. Veel christenen vinden het enorm mooi er zo duidelijk naar God verwezen wordt in Narnia. Tolkien vond dit maar niets, hij vond dat de diepere laag moeilijker te vinden moest zijn.
  3. 3. Hoewel Lewis vooral bekend is geworden vanwege zijn fictie, heeft hij toch ruim 3 keer zo veel non-fictie geschreven
  4. 4. Lewis stierf op dezelfde dag als John F. Kennedy en Aldous Huxley. Peter Kreeft hier een boek geschreven waar die drie zogenaamd in het directe hiernamaals een gesprek hebben over geloof.
  5. 5. Lewis was altijd bang dat zijn boeken verfilmd zouden worden, want “een mens, die Aslan uitbeeld zou voor mij blasfemie zijn” zei hij.

Wil je meer weten over C.S. Lewis dan kun je zijn boeken nog steeds halen bij de lokale (christelijke) boekhandel. Verder zijn er meerdere biografieën over hem geschreven onder de titel van “C.S. Lewis”, waarvan de nieuwste is geschreven door A. McGrath en de bekendste is geschreven door G. Sayer.


[1] Kelly, Clint, Dear Mr. Lewis, 2006

Sneeuw

die donker zijn van het ijs,waarin de sneeuw zich verbergt.

Job 6:16 (HSV)

Zomaar een mooie foto van Schiermonnikoog.

Tags:

Op internet zijn heel wat blogs te vinden van mensen die schrijven over hun geloof en sinds een paar maanden hebben verschillenden zich verenigd een een groep. Sommigen van hen schrijven over alledaagse dingen, anderen schrijven stukjes over foto’s die ze hebben gemaakt, maar kenmerkend is dat ze het allemaal doen met hun geloof als uitgangspunt. Bij mij kwam de vraag op waarom zij dit doen, wat hun beweegredenen zijn. Verschillende hebben hierop gereageerd en zullen deze maand op deze weblog hierover schrijven. Vandaag is het Nelly Klop van de weblog “Rich life, Rijk leven“.

Hoe kwam ik aan het schrijven van een eigen blog? Schrijven deed ik al jaren door middel van mijn boeken. Maar een eigen blog, ik had er eigenlijk nog nooit van gehoord. Totdat ik het zag en de mogelijkheden ervan inzag.

Dit was het, hier kon ik mensen mee bereiken. En ik wist waar ik over wou schrijven, namelijk over het geloof in Jezus Christus. Dit was zo duidelijk dat God dit gaf en geeft, om over Hem, en het geloof in Hem, te schrijven.

De vreugde die Hij mij in het hart geeft door Zijn genade is zo groot, dat wil ik met een ander delen. En de vergeving van zonden door Zijn verzoenend bloed brengt leven. Echt leven, eeuwig leven. Mijn hart brandt in mij, omdat God Zijn liefde in mijn hart uitstort. En dat wil Hij ook bij een ieder doen, die tot Hem komt.

En dat mag ik op mijn blog weergeven. Tegelijkertijd wil ik ook mensen onderwijzen, waarschuwen vanuit de Bijbel, maar ook bemoedigen! Maar ik zal er bij zeggen, als ik met mijn voorbereidingen bezig ben, word ik zelf ook onderwezen, of gewaarschuwd of bemoedigd. Dat is zo heerlijk van Gods Woord, het is zo rijk. En Hij werkt Zelf door Woord en Geest.

Voordat ik begin, begin ik altijd met gebed of Hij me maar de juiste woorden wil geven om te schrijven. En dat ik het niet ben, die dat schrijft, maar dat het Zijn Woorden mogen zijn. Dat een ander daardoor geraakt mag worden. Dan als na een paar uur het blog er op staat, kun je alleen maar vragen of de Heere Zijn eigen werk wil zegen en het tekort van mijn kant wil wegnemen. Dan geef ik het uit handen en leg het in Zijn Handen.

Tags:

« Older entries