Christenvervolging

You are currently browsing the archive for the Christenvervolging category.

De afgelopen dagen kreeg ik weer een aantal mailtjes of we de wekelijkse lijst over christenvervolging weer opnieuw gaan uitgeven. Omdat er zoveel christenvervolging is en het soms nuttiger is om direct al dit door te geven hebben we begin dit jaar besloten om een aparte FaceBook-pagina aan te maken die u op de hoogte houdt van het laatste nieuws over christenvervolging.

De pagina is hier te vinden en via de “vind ik leuk” button blijft u op de hoogte van het laatste nieuws.

Tags: ,

Sednaya

De afgelopen dagen is het Syrische stadje Sednaya meermalen in het nieuws geweest omdat daar christelijke jihadisten actief zouden zijn. Jihad is een islamitisch begrip welke met name in de oorspronkelijke betekenis, de gewapende strijd tegen degenen die de islam of de eenheid van de islamitische heerschappij bedreigen, waaronder met name de uitbreiding van deze heerschappij door de strijd tegen ongelovigen. De term christelijke jihad zou dan (want ik heb nergens daarvan een definitie gevonden) dan de strijd tegen niet christenen zijn. En volgens de media (die dit van de Arabische BBC hebben overgenomen) blijkt er nu een beweging op gang te zijn gekomen van christelijke jongeren die vanuit Europa naar Syrië trekken om hier hun geloofsgenoten bij te staan. Ze worden zelfs de “nieuwe kruisvaarders” genoemd. Opvallend is dat meteen door analisten de vrees wordt uitgesproken dat deze radicalisering van een gedeelte van de christelijke jongeren met een Midden-Oostenachtergrond ertoe kan leiden dat deze naar Syrië trekken om daar te gaan vechten.

Echter wie, zoals ik, het nieuws over christenvervolging volgt, ziet dat juist veel van deze christelijke jongeren met een Midden-Oostenachtergrond zijn gevlucht omdat ze wisten dat ze anders vermoord zouden worden. Een groot probleem is echter dat veel westerse politici deze vluchtelingen om hun geloof niet als vluchtelingen zien en ze gedwongen terugsturen.

Van de achterblijvers blijven constant berichten komen dat ze opgejaagd en vermoord worden en dat onder de meest gruwelijke omstandigheden. Vrouwen worden verkracht, kruizen worden in hun lichamen gestoken, ze worden met zwaarden onthoofd en de vele berichten geven aan dat er een ware genocide aan de gang is. Het is dan ook niet vreemd dat er soms groepen christenen zijn, zoals in Sednaya, die niet de mogelijkheid hebben om te vluchten, of om een andere reden blijven, bij elkaar bescherming zoeken en zich proberen te verdedigen. Die nadat vele van hun geloofsgenoten zijn vermoord niet meer hun rechterwang toekeren. Dit is geen jihad tegen andersgelovigen, maar dit is zelfbescherming.

Het is bovendien nog eens triest dat als “bewijsmateriaal” bovenstaande foto wordt gebruikt, waar christenen in Sednaya een moslim zouden martelen. In werkelijkheid is deze foto in de buurt van Aleppo genomen en zijn het Al-Qaeda gerelateerde rebellen die een christen martelen.

Tags:

In het verleden hebben we veel aandacht besteed aan christenvervolging en nog steeds zien we dat deze vervolging toeneemt. Om die reden is vandaag een speciale FaceBook-pagina geopend die u op de hoogte houdt van het laatste nieuws over christenvervolging.

De pagina is hier te vinden.

Tags:

Kerstmis bracht dit jaar de gebruikelijke golf van Palestijnse historisch revisionisme, met inbegrip van de claim dat Jezus een Palestijn zou zijn. Wat mij opviel is dat de meeste bezwaren tegen een dergelijke historische herziening bijna uitsluitend van de Joden komen, en dat slechts een paar christenen hier tegen protesteren. De meeste christelijke kerken en organisaties schijnen er geen probleem mee hebben en lijken deze gereviseerde geschiedenis zelfs te omarmen. Dit is vreemd, immers het is niet alleen de joodse geschiedenis en de joodse religie die de Palestijnen wissen, ze zijn ook bezig met het wissen van de christelijke geschiedenis en de christelijke religie.

Want hoe moeten we bijvoorbeeld de beroemde scène dat Jezus de geldwisselaars uit de tempel verdrijft interpreteren, als Palestijnse functionarissen beweren dat deze Tempel nooit heeft bestaan? (Strikt genomen noemen ze het “de vermeende Tempel“, zie hier en hier) Of hoe moeten we de afstamming van Maria’s man Jozef, die was “van het huis en het geslacht van David” (Luk. 2:4) opvatten als deze Palestijnen beweren dat het Davidische koninkrijk nooit bestaan?
Zelfs als je wilt claimen, in weerwil van al het bewijs, dat Jezus zelf geen jood was, hoe komt het dan dat Zijn hele verhaal, zoals verteld in de evangeliën, plaatsvindt in een Joodse staat met grotendeels autonome Joodse politieke en religieuze leiders, zij het onder enige controle van het Romeinse Rijk. Volgens de evangeliën, zijn het deze Joodse leiders die Jezus de arresteren en berechten, hoewel de Romeinen hem uiteindelijk de doodstraf geven en hem kruisigen. Hoe kan het dat als er geen Joodse staat heeft bestaan, met de macht om te arresteren en te berechten, zoals Palestijnen beweren (zie hier of hier), dat dit meest fundamentele van alle christelijke verhalen ooit is gebeurd?

OK ik moet toegegeven dat de christenen die de meeste sympathie voor deze Palestijnse revisionisme hebben, over het algemeen de liberale kerken vertegenwoordigen die niet vasthouden aan een letterlijke lezing van de Bijbel. Desniettemin is het geloof in Jezus fundamenteel, zelfs voor de meest vrijzinnige christenen, en zonder het historische Joodse koninkrijk, zoals beschreven in de evangeliën, is er letterlijk geen Jezus.

Deze houding sluit aan bij een aanverwante kwestie: Veel van dezelfde vrijzinnige christelijke groeperingen zijn blind voor het afslachten van christenen in Syrië en Irak, de toegenomen vervolging van christenen in Egypte en diverse andere anti-christelijke wreedheden wereldwijd. Daarentegen richten ze al hun energie op het belasteren van het enige Midden-Oosten land waar, om de Israëlisch-Arabische pater Gabriel Nadaf te citeren, “we voelen ons veilig” als christenen. Zoals al eerder opgemerkt, het is dit contrast tussen het verschrikkelijke lot van andere Midden-Oosterse christenen en de veiligheid die zij genieten in Israël dat steeds meer vooraanstaande Israëlische Arabische christenen hun vroegere identificatie met tegenstanders van de staat Israël heroverwegen, een resultaat hiervan is dat het aantal Arabische christenen die vrijwilligerswerk doen in de IDF het afgelopen jaar met meer dan 60 procent is gestegen (ook al moeten we wel reëel blijven en constateren dat de absolute aantallen klein blijven). Maar zo’n dergelijke herbezinning heeft helaas niet plaatsgevonden onder de anti-Israël christenen in het Westen.

Het lijkt er dan ook op dat deze vrijzinnige kerken en groeperingen bereid zijn om zowel het historische christendom als de hedendaagse levende christenen op te offeren op het altaar van hun eenzijdige obsessie van het ondermijnen van de Joodse staat. De hamvraag is dan ook hoe lang hun gemeenteleden en aanhangers deze geschiedsvervalsing en verkrachting van het christelijk geloof blijven tolereren.

Tags: , , ,

In de loop der jaren zijn er heel wat films gemaakt met als thema christenvervolging, we hoeven maar te denken aan “Des hommes et des dieux”, “Bamboe in de winter”, “sterker dan striemen” of “Behind de sun”. Allemaal schitterende verfilmingen, waar ik echter wel met een wrange nasmaak achterblijf dat het allemaal zo enorm is geromantiseerd. Om niet al te hard op de tere zieltjes van de kijkers te trappen, wordt vaak een behoorlijk gecensureerde versie gegeven.

Want christenvervolging is geen romantiek en het is zeker niet mooi. De waarheid is dat het afschuwelijk is, de christenen worden niet netjes doodgeschoten of hangen heerlijk aan een kruis. Ze worden gemarteld, benen en handen worden afgehakt, of zwaarden worden in hun lichaam gestoken zodat ze langzaam doodbloeden. Puntige kruizen worden door hun strotten geduwd en zo kunnen we doorgaan. We praten dan niet over enkele gevallen, maar jaarlijks over tienduizenden (in 2012 alleen al 165.000!!!).

Onderstaande foto, welke de laatste tijd in verschillende fora op internet verschijnt, is van de oude film “Ravished Armenia”. Hoewel de film gruwelijke beelden laat zien is het een verfilming en dat blijkt als je een paar seconden later een verheerlijkte blik ziet van een van de slachtoffers. Lees je het boek dan blijkt dat de film slechts een zwak aftreksel is, want over de desbetreffende passage wordt geschreven “At the side of the road, in ridicule of the Crucifixion and as a warning to such Christian girls as lived to reach Malatia, the Turks had crucified on rough wooden crosses sixteen girls. I do not know how long the bodies had been there, but vultures already had gathered. Each girl had been nailed alive upon her cross, great cruel spikes through her feet and hands. Only their hair, blown by the wind, covered their bodies.

Geen verheerlijkte gezichten, maar gemartelde meisjes die half opgevreten zijn door roofvogels, als teken voor alle andere christenen, wat ze te wachten staat, terwijl ze hierlangs worden gedeporteerd. Deze beelden zijn natuurlijk indrukwekkend, maar laten we vooral niet vergeten dat de werkelijkheid erger is. Als we iets aan christenvervolging willen doen, dan helpt het kijken naar zo’n film niet en het helpt zeker niet als je de gebruikte verfilmingen gebruikt als bewijsmateriaal hoe erg het is. Als we willen helpen, laten we dan de christenvervolging duidelijk benoemen en met feiten komen, in bovengenoemd geval verwijs oa. naar het boek waar deze afgrijselijke genocide op de Armeense christenen wordt beschreven, maar niet naar een geromantiseerde film die er over is gemaakt.  Eis van (Nederlandse) politici dat ze niet alleen deze genocide erkennen maar ook dat ze actie ondernemen op de genocide van christenen die nu plaatsvind in verschillenden landen. Praten wat genocide nu precies is, zoals nu door politici wordt gedaan, is slechts een afleidingsmanoeuvre om maar geen actie te ondernemen op de moorden zelf.

Tags:

In het verleden had ik een wekelijkse rubriek over christenvervolging. Soms krijg ik de vraag of ik ermee gestopt ben omdat er geen christenvervolging meer is. Helaas het tegendeel is waar, op dit moment is er meer christenvervolging dan er ooit is geweest. Zo zijn er in 2012 meer dan 165.000 christenen vermoord. Ook in Nederland zijn er dit jaar al meer dan 10 christelijke asielzoekers om hun geloof vervolgt.

Laatst las ik een artikel van een atheïst over het afstervend christendom, daarin vermeldde hij over de christenen in het Midden-Oosten “Dat we momenteel het einde beleven van een twee millennia oude traditie, is meer dan een mens kan bevatten.” Of laat ik het in mijn eigen woorden stellen, in het Midden-Oosten vind er een genocide op christenen plaats op een schaal die nog nooit eerder waar dan ook in de wereld is voorgekomen. In een ander artikel wordt dit verwoord in een cijfer “70 miljoen christenen dreigen te worden vermoord in islamitische Holocaust“. Dat is ruim vier maal de totale Nederlandse bevolking!!

Toch heeft het nauwelijks de aandacht van de officiële media en als het al een keer verschijnt dat zijn de reacties zeer verontrustend. “Ik beschouw een tweeduizend jaar oude traditie in een geloof als minder waardevol dan de duizenden dierensoorten die verdwijnen, dan de inheemse – onbeschaafde(!) – volken die verdwijnen.” of “eindelijk een diersoort dat het verdient om te verdwijnen“. Je zou verwachten dat de Nederlandse regering hier fel tegen zou optreden, helaas zien die dit in hun “politieke correctheid” slechts als incidenten. Gelukkig komen er dankzij de moderne social media steeds meer berichten hierover naar buiten, waaronder van veel ooggetuigen.

Ik zou verder kunnen uitweiden over de gruwelijkheden, belangrijker is het hoe wij hier in Nederland tegen in opstand kunnen komen. De tijd van ontkennen en zwijgen is voorbij, want zij die hierover zwijgen, inclusief westerse christenen en kerkleiders, zijn minstens even medeplichtig aan deze wandaden. Wie zwijgt, stemt namelijk toe.

Tags: ,

De Iraanse voorganger Yousef Nadarkhani, waarvan we al eerder berichtten, werd in 2009 opgepakt en gevangengezet. In november 2010 kreeg hij de doodstraf opgelegd vanwege het verlaten van de islam. In afwachting van zijn executie werd hij regelmatig in de gevangenis lichamelijk en geestelijk gemarteld. In september dit jaar werd hij onverwachts vrijgelaten.

Nu zijn er weer berichten dat hij met de kerst weer is gearresteerd. Als reden is gegeven dat Nadarkhani in september te vroeg zou zijn vrijgelaten en dat hij nog 45 dagen in de gevangenis moet doorbrengen. Volgens Nadarkhani werd hij op borgtocht vrijgelaten en mocht hij de laatste dagen van zijn straf beschouwen als een proeftijd.

Bronnen:

Tags:

In deze periode zullen meerdere artikelen verschijnen op deze weblog over asielzoekers, wat wordt hierover geschreven in de Bijbel en wat is de visie van verschillende mensen over dit thema en enige getuigenissen. Vandaag een verslag van de organisatie Rahe Salib over de achtergrond waarom sommigen zijn gevlucht.

De moslim Iraniërs hebben met hun bekering tot het christendom een zeer hoge prijs betaald en hebben vaak hun leven op deze weg opgeofferd. Met de aanvang van de Islamitische revolutie in Iran, tegelijk met de strijd tegen en aanval op de Bahai gelovigen, is het moorden van christelijke voorgangers begonnen.

  • Allereerste martelaar onder deze voorgangers, na deze revolutie, was Arastu Sayah die in 1978 in Shiraz om het leven werd gebracht.
  • Bisschop Hasan Dehghani werd in Isfahan tijdens zijn slaap door vijf kogels getroffen, maar heeft deze terreurdaad overleefd.
  • In 1980 is de zoon van deze bisschop, Bahram Dehghani, in Teheran ontvoerd en door kogels om het leven gebracht.
  • Manucher Afghani was lid van de raad van protestantse voorgangers die in het jaar 1988 in Isfahan om het leven werd gebracht.
  • Voorganger Hussein Soodmand, van de “Assemblies of God”, werd in Mashhad met de tenlaste-legging van afvalligheid ter dood veroordeeld en opgehangen. Dit was de eerste keer dat een voorganger door een zitting van een rechtbank ter dood werd veroordeeld en dus de moord op hem niet in het geheim of door een terreurdaad was uitgevoerd.
  • In 1993 werd de voorganger Mehdi Dibaj, in de stad Sari, met de beschuldiging van afvalligheid op basis van “Fetri” (dat je ouders op het moment van je bekering nog moslim waren) door een rechtbank te Sari ter dood veroordeeld. De christengemeenschap in Iran, in het bijzonder de voorganger Haik Hovespian Mehr, hebben zich ingespannen om hem te redden. Hovespian, leider van de “Assemblies of God” heeft door het in gang zetten van internationale campagnes en door de aandacht te trekken van de christenen een effectieve taak op zich genomen in het bevrijden van pastor Mehdi Dibaj. Uiteindelijk werd Dibaj na tien jaar gevangenschap op 24 januari 1995 vrijgelaten.
  • Drie dagen na de vrijlating van Mehdi Dibaj, verdween voorganger Haik Hovespian op weg naar het Mehrabad vliegveld. Zijn familie heeft na een 11 dagen vruchteloze zoektocht, uiteindelijk zijn zwaar verminkte lichaam, dat door 26 messteken bewerkt was, van het mortuarium van het pathologisch gerechtelijk instituut in ontvangst genomen. De moordenaars hadden met een scherp voorwerp, precies in de hartstreek, een diepe wond op zijn borst gemaakt. Een gruwelijk en wrede moord, om wraak te nemen, angst aan te jagen en terreur te bewerkstelligen.
  • Zes maanden na de moord op broeder Haik, verdween de Taous Mikelian, nadat hij zijn woning in Teheran had verlaten. Hij was de voorzitter van de raad van protestantse voorgangers. Een paar dagen later werd zijn zoon opgeroepen om het lichamelijk overschot van zijn vader te identificeren. Hij was door enkele kogels door het hoofd om het leven gebracht. De moordenaars hadden op zijn ontzielde lichaam een stukje papier gelegd waarop de plek werd aangegeven waar men het lichaam van de vermoorde voorganger Mehdi Dibaj kon vinden. Hij was blijkbaar ook vermoord.
  • Het lichaam van Mehdi Dibaj, voorganger van de “Assemblies of God”, werd in de bossen rond de plaats Karaj gevonden. Hij was door meerdere messteken om het leven gebracht.
  • Nog geen twee jaar later in 1997 werd de voorganger Mohammad Baqer Yousefi, ook lid van de “Assemblies of God”, in een bos opgehangen. Hij was ook bekend onder de naam Ravanbakhsh.
  • Ghorban Dordi Tourani, lid van de huisgemeentes, werd in november 2005 om het leven gebracht. Zijn gezin trof hem badend in zijn bloed voor de deur van hun huis aan. Zijn keel was doorgesneden.
  • Mohammed Jaberi, eveneens lid van de huisgemeentes, werd in mei 2007 om het leven gebracht.
  • Mohammed Ali Jaafarzadeh, ook lid van de huisgemeentes, werd eveneens in mei 2007 vermoord.
  • Abas Amiri, lid van de huisgemeentes, werd in 2008 door de veiligheidstroepen in de nabije omgeving van Isfahan om het leven gebracht.
  • Drie dagen na zijn dood, is ook zijn echtgenote overleden. Dit als gevolg van de martelingen door de veiligheidsdienst en hierdoor opgelopen verwondingen.

Dit is de prijs die de tot het Christendom bekeerde Iraniërs hebben betaald. Deze broeders en zusters geloofden in de blijde boodschap van Jezus Christus, die de kerk door de eeuwen heen heeft verkondigd. Zij zijn voor ons een voorbeeld en wij moeten het zaad dat zij hebben geplant laten groeien.

Rahe Salib (ماهنامه راه صلیب) is een organisatie die christelijke Iraniërs ondersteund met een kwartaalblad in het Farsi en in Nederland ook verschillende huisgemeentes heeft waar Iraanse asielzoekers diensten in hun eigen taal kunnen bezoeken. Meer over deze organisatie kunt u hier vinden.

Tags: ,

Het verhaal van vluchtelingen die naar Nederland toegekomen zijn domineert op dit moment het nieuws. Projecten als de vluchtkerk worden verheerlijkt en verketterd door dezelfde media. Mensen weten niet altijd goed hoe hier mee omgegaan moet worden. Sommigen vinden dat we onze “christelijke” (lees: “oude”!) normen en waarden weer moeten oppakken en moeten zorgen voor deze arme stakkers, terwijl anderen schreeuwen dat wij ons land niet moeten laten creperen door zulk uitschot.
Het is niet mijn bedoeling een politieke stelling te verdedigen. Het lijkt mij veel nuttiger om te gaan kijken hoe wij als christenen tegen vluchtelingen aan kunnen kijken.

Het probleem:
Het probleem van deze discussie is duidelijk. Weinig christenen (en ook ongelovige mensen) willen vluchtelingen niet helpen, maar het probleem is waar houdt het op?
In de afgelopen twee weken heb ik heel erg veel christenen emotioneel horen praten dat hun broeders en zusters afgeslacht zullen worden in andere landen als ze teruggestuurd worden, maar ik heb in mijn omgeving niemand gehoord over de vervolgde atheïsten die ook gevangen gezet zijn in bijvoorbeeld Egypte, maar ook in tig andere landen, en die geen amnestie kregen!

De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat wij Nederlanders (en dus ook Nederlandse christenen) soms behoorlijk kortzichtig zijn.  De christelijke vluchtelingen krijgen meer sympathie dan andere vluchtelingen, waardoor christenen vaak de vertaalslag krijgen: “wij moeten voor vluchtelingen zorgen, want dit zijn onze broeders en zusters”. Hierdoor kan een project als de Vluchtkerk ook (terecht) heel erg veel steun ontvangen, want “wij” christenen doen hier iets goeds voor de zielige mensen.

Het probleem is natuurlijk niet of de vluchtkerk moet ophouden, of dat kerken niets meer met vluchtelingen moeten doen, maar waar houdt het op? Moeten we iedereen helpen, of moeten we ons beperken tot grote groepen en de enkeling laten staan?

Persoonlijk geloof ik dat kerken een grote invloed kunnen uitoefenen op het vluchtelingenbeleid. Dit gebeurt al heel erg veel door kerken die helpen met vertalen, juridische problemen, maar ook met integratie e.d.

Kerken zijn gelukkig niet zo kortzichtig meer dat ze deze diensten alleen aanbieden aan hun broeders en zusters. Hierdoor kan een vluchteling ook een eerlijke kans krijgen tot integratie.

De weg:
Hoe moeten we dan dit probleem oplossen? Hoe kunnen wij als christenen vluchtelingen helpen?
Persoonlijk ben ik heel erg aangesproken door kleine gemeenschappen, zoals de op deze blog eerder genoemde Elim-gemeenschap, die vluchtelingen laten schuilen, rusten en die ze hulp bieden.
Daarnaast zijn er veel gemeenschappen die hulp aanbieden bij bijvoorbeeld sollicitatiegesprekken, papierwerk en veel meer alledaagse dingen.

Het grootste goed wat een kerkelijke gemeenschap echter kan doen is een gevoel van saamhorigheid kweken. Dit gebeurt vaak door evangelisatie, pastoraat en diaconie. Veel buitenlanders voelen zich vreemd in dit land en zoeken naar iets vertrouwds, iets waar ze op kunnen bouwen. Sommige kerkelijke gemeenschappen doen dit momenteel zeer goed en laten vluchtelingen soms hun huidige situatie vergeten door ze prachtige dingen te laten zien, maar ook door hun sommige goede dingen te laten zien in de wereld.

Het doel:
Het doel van deze probleemstelling is onduidelijk. Voor veel christenen blijft het doel misschien toch zieltjes winnen, terwijl voor andere christenen het doel alleen is om vluchtelingen een kans te geven. Persoonlijk ben ik voorstander van het laatste. Wij hebben als christenen de plicht gekregen om onze naasten te helpen. Dit kan op vele manieren, je kunt zo bijvoorbeeld geld geven aan de vluchtkerk, aan kleine gemeenschappen die vluchtelingen helpen, maar je kunt ook het probleem bij de wortel aanpakken door bijvoorbeeld proberen de mensenrechten te verbeteren.

Wij hebben als christenen een doel voor ogen en moeten dit ook volbrengen. We mogen alleen niet vergeten dat niet alle vluchtelingen christenen zijn en we moeten juist ook voor de anderen zorgen en laten we daar ook nu naar kijken.

Tips:

Red. Kole en de Kruijf – Het ongemak van religie
http://www.devluchtkerk.nl/home
http://www.elim.nl/nl/home.html

http://www.gave.nl/

Tags:

Vier jaar geleden had ik een korte serie op mijn blog geplaatst welke de christenvervolging in een notendop behandeld, deze reeks was gebaseerd op een aantal brieven die ik had geschreven met iemand die hier meer over wilde weten. Omdat bij het overgaan naar een andere versie van blog deze artikelen door een fout niet zijn meegegaan. Omdat het nog steeds actueel is, wordt deze serie de komende dagen opnieuw geplaatst:

De afgelopen jaren heb ik zeer regelmatig berichten gegeven van christenvervolging in de wereld. Vaak was dat slechts het topje van ijsberg, volgens sommige gegevens worden wereldwijd op dit moment bijna 200.000 christenen om hun geloof vervolgd. Nu is dit niet van de laatste jaren, daarom wil ik in een korte serie een overzicht geven van het ontstaan van deze vervolging. Daarvoor moeten we terug op een ander soort vervolging nl. die van de Joden.

Aan het einde van Jozua’s leven vermaant hij het volk Israël dat ze “de Here, uw God, trouw blijft zoals u tot nu toe dat hebt gedaan” (Jozua 23: 8 ) het volk moet er voor zorgen “dat ze Hem blijven liefhebben” (vs. 11). Jozua stelt het volk voor de volgende keuze “Heb daarom diep ontzag voor de Heren en dien Hem oprecht en trouw. Aanbid alleen de Here. Maar als u de Here niet wilt gehoorzamen, besluit vandaag nog wie u wel wilt gehoorzamen. (Jozua 24: 14-16) en geeft ook de consequentie aan “Als u Hem de rug toekeert en andere goden gaat vereren, zal Hij Zich tegen u keren en u vernietigen, ook al heeft Hij al die tijd nog zo goed voor u gezorgd.” (Jozua 23: 15; 24: 20)

We kunnen de consequenties lezen in de Richteren, in de Kronieken, en toch was God barmhartig “door de Heilige Geest gedreven, hebben mensen van Godswege gesproken.” (2 Petrus 1: 21) Deze richters en profeten verkondigden “Al de Schrift is van God ingegeven, en is nuttig tot lering, tot wederlegging, tot verbetering, tot onderwijzing, die in de rechtvaardigheid is” (2 Timotheüs 3: 16) De Heilige Schrift moet worden aanvaard als een gezaghebbende, onfeilbare openbaring van Gods wil.

Dit betekent niet dat de Geest, door Jezus beloofd om het Woord aan zijn volgelingen uit te leggen, ter vervanging diende van de Bijbel, want er staat “Geliefden, gelooft niet een iegelijken geest, maar beproeft de geesten, of zij uit God zijn; want vele valse profeten zijn uitgegaan in de wereld.” (1 Johannes 4: 1) en “Tot de wet en tot de getuigenis! zo zij niet spreken naar dit woord, het zal zijn, dat zij geen dageraad zullen hebben.” (Jesaja 8: 20). “Maar de Trooster, de Heilige Geest, Welken de Vader zenden zal in Mijn Naam, Die zal u alles leren, en zal u indachtig maken alles, wat Ik u gezegd heb.” (Johannes 14: 26; 16: 13) en dat dit niet alleen voor de eerste gemeente was, maar ook voor ons blijkt uit de volgende verzekering van Jezus “En ziet, Ik ben met ulieden al de dagen tot de voleinding der wereld.” (Mattheus 28: 20)

Joel profeteerde “dat Ik Mijn Geest zal uitgieten over alle vlees” (Joel 2: 28), welke in vervulling is gegaan bij de uitstorting van de Heilige Geest op Pinksteren (Handelingen 2). Dat we deze Heilige Geest nodig hebben blijkt uit het feit dat de strijd tussen goed en kwaad zal in hevigheid toenemen naarmate het einde der tijden nadert. Vele duizenden jaren lang heeft satan, die eens de hoogste rang bekleedde onder Gods engelen, zich volledig gewijd aan misleiding en vernietiging in “groten toorn, wetende, dat hij een kleinen tijd heeft.” (Openbaringen 12: 12), hij zal te werk gaan “in alle kracht, en tekenen, en wonderen der leugen.” (2 Thes. 2: 9) In zo’n gevaarlijke tijd moeten wij, volgelingen van Christus, “onbevlekt en onbestraffelijk” zijn (2 Petrus 3: 14).

Wordt vervolgd…

Tags: ,

« Older entries § Newer entries »