Numeri

You are currently browsing articles tagged Numeri.

Numeri 17:8

Het gebeurde nu de volgende dag, dat Mozes ging in de tent van het verbond;
en kijk, Aärons staf van het huis van Levi, bloeide, want hij had knoppen gekregen en uitbundige bloesem en droeg amandelen.

Numeri 17:8

Tags: , ,

Numeri 25:14-18

De eerste delen van dit hoofdstuk zijn hier en hier te lezen. Misschien overbodig maar de vertaling is volledig van mij en niet gebaseerd op een andere vertaling, ook zijn die niet gebruikt als basis.

14 De naam nu van de gedode Israëlitische man, welke met de Midianitische was gedood, was Zimri de zoon van Salu een leider van een familie van de Simeonieten.

15 En de naam van de gedode Midianitische vrouw was Kozbi, de dochter van Zur die een leider was van een stam van de Midianieten.

16 Toen sprak de HEER tot Mozes [en] zei:

17 [Behandel] de Midianieten vijandig en versla hen.

18 Want zij hebben u vijandig behandeld met hun listen, die zij arglistig hebben gesmeed in het geval van Peor en in het geval van Kozbi, de dochter van de leider van de Midianieten, hun zuster die gedood is op de dag vanwege de gebeurtenissen van Peor.

Aantekeningen:

Vers 14 familie, letterlijk “vaderlijk huis”

Nb. Verdere aantekeningen en informatie is te vinden bij het desbetreffende gedeelte op onze website.

Tags: ,

We gaan verder met onze vertaling van Numeri 25, de verzen 1 tot en met 5 van dit hoofdstuk zijn hier te vinden.

6 En zie, [op dat moment] kwam een man van de kinderen van Israël en bracht een Midianitische bij zijn familie voor de ogen van Mozes en voor de ogen van iedereen van de de kinderen van Israël, toen zij huilden bij de ingang van de tent van samenkomst.

7 Toen Pinehas, [de] zoon van Eleazar, [de] zoon van Aäron de priester, [dat] zag, stond hij op in het midden van de samenkomst en nam een speer in zijn hand.

8 En hij volgde de Israëliet tot in het binnenste van de tent en doorspieste hen beiden, [zowel] de Israëlitische man als de vrouw, door hun ingewanden, toen hield de plaag over de kinderen van Israël op.

9 Zij nu die stierven aan de plaag waren vierentwintigduizend.

10 Toen sprak de HEER tot Mozes [en] zei:

11 Pinehas, de zoon van Eleazar, de zoon van Aaron de priester, heeft Mijn toorn over de kinderen van Israël afgewend, omdat hij [met] ijver Mijn jaloezie in [hun] midden heeft [uitgevoerd], zodat Ik de kinderen van Israël in Mijn na-ijver niet verdelgd heb.

12 Daarom verkondig: Zie Ik geef hem Mijn verbond van vrede.

13 En hij en zijn nakomelingen na hem zullen het verbond van priester hebben voor altijd, omdat hij voor zijn God heeft geijverd en verzoening heeft gebracht voor de kinderen van Israël.

Aantekeningen:

Vers 6 op dat moment, toegevoegd ter verduidelijking; bij zijn familie, letterlijk “bij zijn broers” waarmee zijn familie, clan wordt bedoeld.

Vers 7 midden van de samenkomst, de mensen die op dat moment aanwezig waren.

Vers 8 binnenste van de tent, in het Hebreeuws qubah, waarmee het privégedeelte in een nomadentent wordt bedoeld en is een woordspel met de ingewanden (Hebreeuws qubah) van de twee en suggereert dat het betekent dat Pinehas hen neerspietste in hun privé heiligdom, waar zij was geïnstalleerd als een soort priesteres of sekteleidster.

Vers 11 in het Hebreeuws wordt driemaal het woord “ijver, na-ijver, jaloezie” genoemd om de ernst hiervan te benadrukken.

Vers 12 vrede in het Hebreeuws shalom, waarbij opvallend is dat in de grondtekst de letter waw (de “a”) gebroken is omdat volgens de traditie, de vrede die nadat “het doden wordt gebroken” wordt verkregen.

Vers 13 ijver, het motief uit vers 11 wordt hier herhaald; verzoening, de verzoening verwijst naar het doden van de twee zondaars. Door deze daad zag Pinehas af van het dierenoffer dat als vervanging van de zondaar diende (Lev. 17:11; Ex:12:13), hoewel we in Ex. 22:17 lezen dat zij die afgodendienst bedrijven verbannen moesten worden.

Verdere aantekeningen en informatie is te vinden bij het desbetreffende gedeelte op onze website.

Tags: ,

Sinds de vele perikelen rondom het verdwijnen van verschillende Nederlandse Bijbelvertalingen op Biblija speelde ik met de gedachte om mijn eigen vertaling vanuit de grondtekst op deze website te zetten. Hierbij was de gedachte om ervoor te zorgen dat deze enerzijds zo letterlijk als mogelijk is uit de grondtekst te vertalen, terwijl anderzijds deze ook nog goed leesbaar moet zijn. Hierbij de eerste vijf verzen van Numeri 25:

1 En Israël verbleef in Sittim, en het volk begon overspel te plegen met de vrouwen van Moab.

2 Deze [vrouwen] nodigden het volk uit bij de offer[plechtigheden] tot hun goden; en het volk at mee en bewezen eer voor hun goden.

3 Toen Israël zich onder het juk van Baal-Peor boog, ontbrandde de woede van de HEER tegen Israël.

4 En de HEER zei tot Mozes: Arresteer alle leiders van het volk en hang hen op voor de HEER op klaarlichte dag, zodat de gloed van de toorn van de HEER zich van Israël zal afkeren.

5 En toen zei Mozes tot de rechters van Israël: Een ieder zal zijn mannen executeren, die zich onder het juk van Baal-Peor hebben gebogen!

Om te verklaren waarom ik bepaalde zaken zo heb vertaald, hieronder een aantal vertaalnotities. Als eerste overal waar met HEER is vertaald staat in de Hebreeuwse grondtekst de eigennaam van God. Ten tweede alles tussen [ ] staat niet in de grondtekst.

Vers 1 “vrouwen” letterlijk in het Hebreeuws “dochters, (jonge) vrouwen”.

Vers 2 “offer[plechtigheden]“, het brengen van brandoffers met de daarbij behorende rituelen; “het volk at mee” nl. wat over bleef van het brandoffer; “bewezen eer” letterlijk “neerbuigen” in de zin van “eer bewijzen aan”.

Vers 3 “onder het juk … boog“, letterlijk “zich vastmaken” zoals een koe wordt vastgemaakt aan een juk; “Baal-Peor” letterlijk de heer (= “meester, afgod”) Peor; “ontbrandde de woede” letterlijk in het Hebreeuws “werden de neusvleugels heet” m.a.w. briesen van woede, in toorn ontbranden.

Vers 4 “op klaarlichte dag” letterlijk “tegen de zon” dus als de zon hoog staat en iedereen het kan zien; “de gloed van de toorn” hetzelfde als bij vers 3 “de hitte van de neusvleugels”.

Vers 5 “Een ieder zal zijn mannen” letterlijk “Een man zijn mannen”.

Uit dit kleine stukje blijkt dat met het goed begrijpen van de grondtekst niet alleen een goede vertaling noodzakelijk is, maar dat het ook noodzakelijk is dat er goede aantekeningen zijn waarom iets is vertaald. En eigenlijk is dat nog niet voldoende, want om deze tekst te begrijpen is het ook noodzakelijk te weten dat dit overspel een ritueel overspel is en men kan dan ook denken/vermoeden dat deze vrouwen zelfs tempelprostituees zijn, waardoor het duidelijk wordt waarom ze de Israëlieten verleidden om mee te doen aan de rituele offerplechtigheden aan hun afgod Baal-Peor en ze daardoor de Israëlieten onder het juk brachten van deze afgod. De Israëlieten zagen deze Peor dus als een echte god, wat verklaart waarom de HEER in woede ontstak.

Tags: , ,

Een van de bekendste teksten in het Oude Testament is “En dat bloed zal ulieden tot een teken zijn aan de huizen, waarin gij zijt; wanneer Ik het bloed zie, zal Ik ulieden voorbijgaan; en er zal geen plaag onder ulieden ten verderve zijn, wanneer Ik Egypteland slaan zal” (Ex. 12:13). En wordt vaak aangehaald dat Jezus het ultieme plaatsvervangende Zoenoffer was. Dat dit plaatsvervangende zoenoffer nodig is blijkt uit vele teksten in de Bijbel waar wordt benadrukt dat alle mensen zondaren zijn: er is geen mens die niet zondigt (1 Kon. 8:46; 2 Kron. 6:36) en er is niemand die goed doet, zelfs niet één (Ps. 143:3; 53:4), niemand is rechtvaardig (Ps. 53:2-4), en de profeet Jesaja stelt dat wij allen onrein zijn en dat alle gerechtigheden van een mens zijn als een bezoedeld kleed (Jes. 64:6).

Ik werd hierbij deze week nog eens bepaald toen ik in het Oude Testament over een situatie las waar de Israëlieten bij de vlakte van Sittim hoereerden met de Moabieten (Num. 25). Of beter gezegd, de Moabitische vrouwen verleidden de mannen om hun afgoden na te volgen, en je zou zelfs eraan kunnen denken dat het hier gaat om een soort afgodische tempelprostitutie. Wat me in dit gedeelte opviel, was dat terwijl ze zondigden en dit zelfs geconstateerd was (vs. 6) dat enkelen gewoon doorgingen. Opvallend daarbij is dat de persoon in kwestie Zimri blijkbaar de fout ingaat met de Midianitische Kozbi (dus geen Moabiet!). De vraag is dan ook wat deze twee deden, dat Pinehas zo heftig reageerde dat hij ze doodde.

Als we naar het hele hoofdstuk kijken, dan weten we dat wat Zimri deed niet losstaat van de afgoderij die de anderen deden met de Moabitische vrouwen. Dit wordt benadrukt in vs. 6 “bracht een Midianietin voor de ogen…”, waaruit men kan denken dat het de bedoeling van Zimri was dat zij een soort priesteres of sekteleidster werd, dus hetzelfde als wat de Moabitische vrouwen deden. In vs. 8 lezen we dat Pinehas hen achterna ging tot in de “binnentent” of zoals de HSV vertaald “slaapvertrek”, het Hebreeuwse woord kubah slaat op het privégedeelte van een tent en in geval van een tabernakel zou men kunnen spreken van het “heilige der heiligen”, sommige theologen gaan er dan ook van uit dat Zimri en Kozbi een soort privé heiligdom hadden opgericht en dat Pinehas hen daarin had gevolgd. Opvallend is dat als hij hen neerspietst dit in de onderbuik is en wat in het Hebreeuws ook kubah is. Een woordspel waaruit blijkt dat het (on)gewijde in het (on)gewijde wordt verwijderd. We lezen dat na deze daad de toorn van God (uit vs. 3) nu direct gestopt wordt (vs. 8).

We kunnen ons afvragen waarom Pinehas zo rigoureus reageerde, maar als de namen van de twee bekend worden gemaakt (vs. 14-15) dan blijkt dat beiden belangrijke personen waren. Zimri was een stamhoofd uit de stam van Simeon, terwijl Kozbi de dochter was van een stamhoofd van de Midianieten. Zij waren juist de personen die moesten voorkomen dat dit soort dingen gebeurde en daarom was het oordeel snel en ernstig, omdat de misdaad even groot was en het gevaar van verspreiding onder het volk aanwezig was. Paulus verwijst naar dit afschuwelijke incident toen hij de christenen eraan herinnerde om niet soortgelijke dingen te doen (1 Cor. 10: 6-8).

En dan komen we bij de kerntekst van dit hoofdstuk “daarom dat hij voor zijn God geijverd, en verzoening gedaan heeft voor de kinderen Israels” (vs. 13) en de vraag was er dan geen plaatsvervangende verzoening. Want lezen we niet in Ex. 22:17 dat zij die afgodenverering doen verdreven moeten worden? En in Lev. 17:11 en Ex:12:13 dat een dier deze plaats kon innemen? Of moeten we stellen dat wat Zimri en Kozbi deden dermate ernstig was dat er geen plaatsvervangend offer werd gekozen, maar dat zij het verzoenend offer werden om zo te voorkomen dat er niet meer doden vielen onder het volk.

Tags: ,

’s Nachts verscheen God aan Bileam en zei: ‘Als die mannen gekomen zijn om je te ontbieden, ga dan maar met hen mee. Maar je mag alleen doen wat ik je opdraag.’ De volgende morgen maakte Bileam zich gereed, zadelde zijn ezelin en ging met de Moabitische leiders mee. Maar nauwelijks was hij op weg, rijdend op zijn ezelin en vergezeld door twee van zijn dienaren, of God ontstak in woede, en een engel van de HEER ging op de weg staan om Bileam tegen te houden.

Numeri 22:20-22 (NBV)

In dit gedeelte lezen we dat God verschijnt aan Bileam en de opdracht geeft om met de mannen mee te gaan. Echter 2 verzen later zien we dat God plotseling in woede uitbreekt omdat Bileam op weg gaat. De vraag is waarom God plotseling boos wordt terwijl Hij zelf net daarvoor opdracht lijkt te hebben gegeven. In zo’n geval is het belangrijk om goed te lezen wat er staat. In dit geval lezen we in vers 20 dat Bileam pas op weg mag gaan “als” de mannen zijn gekomen, en wat lezen we wat Bileam doet, hij gaat meteen de volgende ochtend op reis (vs. 21) terwijl deze mannen nog niet eens bij hem zijn gekomen. Het is om deze reden dat God boos wordt, Bileam volgt niet precies de instructies op die God hem gegeven heeft. Een soortgelijke situatie zien we bij Mozes als die opdracht krijgt om bij de rots te Meriba te spreken (bevelen) dat er water te voorschijn moet komen en erop slaat (Num. 20:8ev.), ook hier zien we dat Mozes niet precies gehoorzaamt en dat God het volk daarom straft dat ze niet het land in mogen gaan.

Als God een opdracht geeft dan moet je die precies opvolgen en niet op eigen houtje allerlei dingen erbij gaan doen.

Tags:

In onze serie over muziek hebben we al verschillende keren aandacht gegeven aan overeenkomsten met de Egyptische muziek. Dit betekent niet dat de de muziek in de Bijbel puur Egyptisch is, het is veeleer zo dat verschillende elementen zijn overgenomen toen ze daar verbleven en het ligt zeer voor de hand dat er zich een eigen stijl ontwikkelde toen de Exodus begon. Het is dan ook interessant om te kijken of er vermeldingen zijn van muziek in deze periode.

De vorige keer beschreef ik al de reidans en beurtzang voor het gouden kalf (Ex. 32:18) en omdat dit een religieuze aangelegenheid was zou je verwachten dat ook bij de eredienst rondom de tabernakel soortgelijke vermeldingen zijn. Het is echter opvallend dat op de belletjes aan de zoomen van de hogepriester (Ex. 28:33-34) en het blazen op de sjofar tijdens Rosh HaShana (Lev. 23:24) is er nog maar één passage waar aandacht wordt besteed aan religieuze muziek.

De zilveren trompetten (Num. 10:2ev.) waarop de priesters bliezen werden gebruikt tijdens offerceremonies (Num. 10:10), maar uit de context blijkt dat deze voornamelijk dienden voor andere doelen zoals het geven van signalen tijdens oorlogssituaties (Num. 10:9), en als signaal bij het opbreken van het kamp (Num. 10:5-6). Uit dit laatste blijkt dat de Exodus, ondanks het vele gemor, een goed georganiseerd gebeuren was.

Sommige geleerden menen dat er tijdens de Exodus weinig over muziek wordt gesproken omdat de Joden geen gelegenheid hadden om muziekinstrumenten mee te nemen of te maken. Zelf denk ik dat dit op een misvatting berust omdat uit bovengenoemde passages duidelijk blijkt dat er wel degelijk muziek werd gemaakt. Daarnaast is uit deze periode twee van de bekendste liederen overgeleverd die ook tegenwoordig nog veel wordt gezongen, nl. de lofzang van Mozes (Ex. 15) waarin wordt bezongen hoe God de Joden heeft gered van de Farao, en direct daarna de lofzang van Mirjam (Ex. 15:20) die over hetzelfde gaat en waarbij als muziekinstrument de tamboerijn wordt genoemd en dat er ook bij gedanst werd.

Tags: , , ,

Vlak voor de uittocht wordt in de Bijbel de tien plagen beschreven. Aan de hand van Numeri 33:4 waar staat ‘ook had de HEERE gerichten geoefend aan hun goden’ gaan sommigen er van uit dat deze plagen ook gericht waren tegen de Egyptische goden. Als dit zo is dan is het interessant om eens te kijken op welke goden deze plagen dan betrekking zouden hebben.

Misschien is de vergelijking soms te ver doorgetrokken, maar onderstaand lijstje geeft een overzicht van de diverse Egyptische goden en godinnen. Mochten jullie aanvullingen of andere ideeën hebben dan hoor ik die graag

Plaag Bijbeltekst Soort god Egypt. god
Bloed Ex. 7:19-21 Nijl god Osiris
Kikkers Ex. 8:1-7 Kikker godin Heka
Luizen Ex. 8:12-15 god van de aarde Seb
Steekvliegen Ex. 8:17-20 god van de kevers (etc) Khephera
Veepest Ex. 9:1-7 veegod Apis/Hathor
Zweren Ex. 9:8-10 godinnen van gezondheid Bast/Sekhmet
Hagel Ex. 9:22-26 Lucht god Isis
Sprinkhanen Ex. 10:12-15 Insecten god Scrapis
Duisternis Ex. 10:21-23 Zonnegod Ra
Dood Ex. 11:4-6 god van het leven Ptah

Tags: , ,

Verzoening

Vandaag is het Yom Kippur, ofwel de grote Verzoendag een van de grote feesten van de Joden. In oa. Lev 16:29, 31, 23:27 en Num 29:7 lezen we de instelling ervan, nl.  op de tiende dag van deze zevende maand moet u een heilige samenkomst houden; u moet uzelf dan verootmoedigen, geen enkel werk mag u dan doen.

Op zo’n dag wordt gevast en is gewijd aan eigen onderzoek en aan volle inkeer. De joodse geleerde Maimonides bracht het op de volgende manier onder woorden: ontwaakt gij die dommelt en in diepe slaap is. Onderzoek uw daden en brengt u tot inkeer en denkt aan uw Schepper! Gij, die in het onwezelijke van de tijd de waarheid hebt vergeten of het hele jaar achter nietigheden dwaalt waar geen baat bij is, kijk in uw binnenste en kijk naar uw handelingen en gedragingen. En ieder wie het aangaat, verlaat de verkeerde weg en verwijder alle lelijke gedachten en slechte voornemens!

Nu is zo’n dag niet alleen voor Joden belangrijk, ook wij kunnen veel van zo’n dag leren. Paulus roept on dan ook op in Ef 4:1-3 “tot een wandel die de roeping waarmee u geroepen bent, waardig is, in alle nederigheid en zachtmoedigheid, met geduld, door elkaar in liefde te verdragen, en u te beijveren om de eenheid van de Geest te bewaren door de band van de vrede” een levenswijze “die overeenkomstig met het beeld van God is, in ware rechtvaardigheid en heiligheid” (Ef 4:24). In dit hoofdstuk geeft Paulus de vergelijking met een jas, dat we de oude mens moeten afdoen en de nieuwe mens moeten aandoen.

De oude mens is belust op macht en bijna alles wat we doen is om ons imago op te vijzelen. Een grote auto, een eigen huis, goede carrière en we schromen daarbij niet om anderen te vertrappen, zolang we maar ons doel bereiken.  De Yom Kippur is een dag die al deze dingen aan de kaak stelt en ons laat zien dat niet ons imago belangrijk is maar dat we ons moeten richten op een betere levenswandel, niet alleen richting God maar ook naar andere mensen. Vandaar dat Paulus besluit met laat alle bitterheid, woede, toorn, geschreeuw en laster van u weggenomen worden, met alle slechtheid, maar wees ten opzichte van elkaar vriendelijk en barmhartig, en vergeef elkaar, zoals ook God in Christus u vergeven heeft (Ef 4:31-32).

Als we dit serieus nemen en hier zelf mee beginnen, dan zal de wereld er heel wat beter uit gaan zien. Ik wens jullie allemaal een goede Yom Kippur toe.

Tags: , , ,

Zinkgaten

Regelmatig worden we in het nieuws opgeschrikt dat een gebouw plotseling verdwijnt in een zinkgat, zoals vandaag in de hoofdstad van Guatemala.

Zinkgaten ontstaan meestal door karst (=oplossing van kalksteen in water) of zoals in de buurt van de Dode Zee door het oplossen van zout in de bodem. Terwijl ik het nieuws las, moest ik dan ook denken aan de vele zinkgaten die we tegenwoordig in de buurt van de Dode Zee kunnen vinden en de Maktesh Ramon de grootste krater ter wereld (van dit soort), die door een soortgelijke situatie lang geleden is ontstaan.

Als je de foto bekijkt en denkt aan de mensen die daarin zijn gevallen, dan moet je automatisch denken aan de geschiedenis van Korach en Dathan (Num. 16:31-33):

Nauwelijks was hij uitgesproken of de grond onder hun voeten spleet open, de aarde opende haar mond en slokte hen op, met hun families, alle mensen van Korach en alles wat ze bezaten. Zo daalden zij met allen die bij hen hoorden levend in het dodenrijk af. De aarde sloot zich boven hen, en zij waren uit de gemeenschap verdwenen.

Was hier sprake van een soortgelijke situatie? Of wat te denken van de geschiedenis van de koningen van Sodom en Gomorra die vluchtten voor hun vijanden en vielen in asfaltputten (Gen. 14:10), waren dat dezelfde soort putten die we tegenwoordig nog vinden langs de westkant Dode Zee, temeer daar ook nu nog deze zinkgaten zich aan de westkant bevinden?

Een conclusie durf ik niet hieraan te verbinden, maar de genoemde beschrijvingen uit de Bijbel komen angstvallig overeen met de hedendaagse gebeurtenissen van zinkgaten, zoals vandaag in Guatemala.

Tags: , ,

« Older entries