G1249 διάκονος
knecht, dienaar, bediende
Taal: Grieks

Onderwerpen

Diakenen,

Statistieken

Komt 30x voor in 12 Bijbelboeken.

Zie hier voor een verklaring van de gebruikte coderingen.

Woordstudie

zn m/vr waarschijnlijk van een verouderd diako (boodschappen doen), cf. διωκω G01377; TDNT - 2:88,152;


Bronnen

Lexicon G. Abbott-Smith

Voor meer informatie: G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament (New York: Scribner's, 1922)

διάκονος, -ου, ὁ, ἡ (derivation unknown), [in LXX for נַעַר H5288, שָׁרַת H8334 pi.: Es 6:3, 5, א heb B Es 1:10 2:2, Pr 10:4, 4 Mac 9:17 * ;] 1. in general, a servant, attendant, minister: Mt 20:26 22:13 23:11, Mk 9:35 10:43, Jo 2:5, 9, I Co 3:5, Ga 2:17, Eph 6:21, Col 4:7; δ. θεοῦ, Ro 13:4, II Co 6:4, I Th 3:2; δ. Χριστοῦ, II Co 11:23, Col 1:7, I Ti 4:6; cf. ὁ δ. ὁ ἐμός, Jo 12:26; δ. περιτομῆς, Ro 15:8; δ. καινῆς διαθήκης, II Co 3:6; δ. δικαιοσύνης, II Co 11:15; δ. [εὐαγγελίου], Eph 3:7, Col 1:23; δ. [ἐκκλησίας], Col 1:25. 2. As technical term for Church officer (so in pre-Christian times, v. M, Th., I, 32), a deacon: Phl 1:1, I Ti 3:8, 12; fem. (cf. Eccl. διακονίσσα), Ro 16:1 (cf. I Ti 3:11, and CGT, in l., also M, Th., l.c.).†

SYN.: δοῦλος G1401, bondman; θεράπων G2324, servant acting voluntarily; ὑπηρέτης G5257, servant, attendant, by etymol. suggesting subordination. All these imply relation to a person, in distinction from which δ. represents rather the servant in relation to his work. Cf. also λειτουργός G3011, a public servant, in which the idea of service to the community is prominent; οἰκέτης G3610, a house servant.


Synoniemen en afgeleide woorden

Grieks διακονέω G1247 "bediende zijn, dienen, begeleiden"; Grieks διακονία G1248 "dienstverlening";

Literatuur


Commentaar

Zie de huisregels welk commentaar wordt opgenomen!


Mede mogelijk dankzij

De Bijbelonderzoeker