G3714 ὀρεινός
bergachtig, heuvelachtig
Taal: Grieks

Onderwerpen

Bergen,

Statistieken

Komt 2x voor in 1 Bijbelboeken.

Zie hier voor een verklaring van de gebruikte coderingen.

Woordstudie

oreinos̱,
Bronnen

Lexicon G. Abbott-Smith

Voor meer informatie: G. Abbott-Smith's A Manual Greek Lexicon of the New Testament (New York: Scribner's, 1922)

ὀρεινός (WH, ὀριν-; v. MM, xviii,) -ή, -όν (< ὄρος), mountainous, hilly; ἡ ὀ. (sc. χώρα), the hill-country (LXX for הַר H2022): Lk 1:39, 65.†

Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon

Voor meer informatie: Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon (1940)

ὀρεινός, ή, όν,
  (ὄρος) mountainous, hilly, χώρη Herodotus Historicus 1.110, compare 2.34 ; opposed to πεδινός, Xenophon Historicus “Institutio Cyri (Cyropaedia)” 1.6.43 ; opposed to πεδιάς, Josephus Historicus “Bellum Judaicum” 3.3.4; ὀρεινὴν οὖσαν τὴν Ἀρκαδίαν Aristoteles Philosophus “Meteorologica” 351a3; ἡ ὀρεινή hill-country, prev. author “HA” 556a4, al.
__II of or from the mountains, dwelling on the mountains, οἱ ὀ. Θρᾶκες Thucydides Historicus 2.96, Xenophon Historicus “Anabasis” 7.4.11 ; of birds, Aristoteles Philosophus “Historia Animalium” 592b19 ; of plants, Theophrastus Philosophus “Historia Plantarum” 6.8.3 ; τὸ ἄγριον καὶ τὸ ὀ. his wild and mountain nature, Plato Philosophus “Cratylus” 394e: metaph., ὀ. ἱμάτιον, ={ἄκναπτον}, “Comica Adespota” 328.
__III in Egypt, belonging to the edge of the desert, especially as epithet of canals, “PTeb.” 61 (b). 160, al. (2nd c.BC).

Synoniemen en afgeleide woorden

Grieks ὄρος G3735 "berg";

Commentaar

Zie de huisregels welk commentaar wordt opgenomen!


Mede mogelijk dankzij

Hadderech