De term Beloofde land (Hebreeuws הארץ המובטחת), verwijst naar de belofte van God aan de aartsvaders dat het land van de Levant van hen en hun nakomelingen was.
De eerste verwijzing vinden we in Genesis 12:1 waar de aartsvader Abram opdracht krijgt om naar zijn toekomstige land te gaan en waarin God belooft dat dit het land van zijn nakomelingen is (Gen. 12:7). Later wordt dit meermalen bevestigd aan Abram en de andere aartsvaders (Gen. 13:15; 15:18; 24:7).
Ook tegen Mozes wordt dit bevestigd (Ex. 32:13; Deut. 1:8, 34:4).
Reeds in de Bijbel zien we diverse keren het verlangen om naar het land te gaan terug. Het meest bekende voorbeeld is de Exodus, waarbij Mozes van de Farao eist dat die het volk moet laten gaan naar hun land (Ex. 7:16ev.). Later tijdens de Babylonische ballingschap zien we dit verlangen opnieuw en welke is beschreven in Psalm 137.
Het concept van het Beloofde Land is een integraal onderdeel van het Jodendom. Om die reden zien we dat in alle tijden groepen Joden daarnaartoe trokken. Met name vanaf de 13de eeuw n.C. zien we een toename. Bekend is de in 1210 "alijah van de driehonderd rabbijnen" en hun nakomelingen, hoewel daar verder weinig over bekend is. Aangenomen wordt dat weinigen de bloedige omwentelingen hebben overleefd die werden veroorzaakt door de invasie van de kruisvaarders in 1229 en hun daaropvolgende verdrijving door de moslims in 1291.
De verdrijving van Joden uit Engeland (1290), Frankrijk (1394), Oostenrijk (1421) en na de val van het Byzantijnse rijk in 1453 de verdrijving van Joden uit Spanje (1492) en Portugal (1497), zorgden ervoor dat veel Joden op weg gingen naar het Beloofde land. Door velen werd het gezien als een teken van naderende verlossing en droeg in hoge mate bij tot de messiaanse tijdgeest.
Met de opkomst van het seculiere Zionisme, eind 18de, begin 19de eeuw, werd dit verlangen ook bij hen aangewakkerd.
Het gebied beslaat het het hartland Juda en Samaria en minimaal het gebied waar de twaalf stammen waren.
Waarbij de zuidelijke grens tot de rivier van Egypte (Wadi el Arish) is.
Aangemaakt 2 juni 2024
|