Het is altijd leuk als je weblog wordt gelezen en vooral als je daar veel reacties op krijgt. De afgelopen tien jaar dat ik aan het bloggen ben waren dat er enige duizenden, naast nog veel mailtjes met allerlei vragen en de vele gesprekken die ik heb gehad.

Een van de terugkerende vragen is altijd, “ja maar wat moet ik schrijven” of “heb je nog tips”. Van de week kreeg ik weer een aantal van dit soort vragen en heb daarom besloten om een artikel boordevol tips te bewerken en op mijn website te zetten, zodat iedereen daar zijn voordeel mee kan doen.

Het is hier te downloaden: Blog Tips

Tags:

Soms heb je van die vreemde gedachtekronkels, zo las ik een tijd terug de geschiedenis van Nachas van Ammon, herinnerde me dat ik ooit een vergissing had gemaakt door zijn naam verkeerd te vertalen en besloot om eens op internet te kijken of anderen ook die vergissing hadden gemaakt en kwam op een website over de naamgeving van fossielen en van daaruit mijn Egyptische kennis weer wat vergrootte. Ik snap dat u waarschijnlijk mijn gedachtekronkels niet zo snel kan volgen, vandaar dat ik hieronder maar een kleine analyse heb gemaakt hoe mijn brein functioneert:

Ik heb ooit een paar fossielen in mijn bezit gekregen, waaronder een brok steen waar allemaal kleine ammonieten inzitten. Ammonieten zijn een soort uitgestorven inktvissen en uit vondsten blijkt dat de grootte van de ammonieten varieert van minder dan een centimeter tot meer dan 2,5 meter doorsnede. De naam van deze dieren is afkomstig van de Egyptische god Amon, die afgebeeld werd als een man met het hoofd van een ram. Het is deze afgod waarover in Exodus 8:26 wordt gesproken.

Ammonieten lijken op de opgekrulde ramshorens waarmee Amon vroeger in Egypte werd voorgesteld. Bij de Romeinse auteur Plinius de Oudere vinden we beschrijvingen terug van fossielen van deze dieren die hij “ammonis cornu” (hoorn van Ammon) noemde. Op zich is dit grappig, vooral als je je bedenkt dat in de Middeleeuwen ammonieten slangenstenen genoemd. Volgens de legende had de heilige Hilda de slangen die haar plaagden in steen veranderd. Soms werd de overeenkomst met een opgerolde slang versterkt door het fossiel te verfraaien met een uitgehakte slangenkop. Het Engelse plaatsje Whitby in Yorkshire draagt drie van deze ammoniet/slangen in zijn wapen.

Het is deze combinatie van ammoniet/slangen dat ik moest denken aan de geschiedenis van koning Nachas van Ammon, die ten strijde trok en Jabes in Gilead belegerde (1 Samuël 11). Normaal was het in die tijd, dat als een stad was overwonnen, een klein gedeelte (meestal de vrouwen en de jonge kinderen) als slaaf werden meegevoerd, terwijl de rest, zoals de mannen en de ouderen, werden vermoord. Het is dan ook zeer logisch dat de inwoners een poging waagden door te gaan onderhandelen: ‘Als u met ons een verdrag sluit, zullen wij ons aan u onderwerpen.’ De rest is bekend, Nachas gaat akkoord en de inwoners krijgen 7 dagen de tijd om hulp te zoeken, die ze ook krijgen.

Deze spannende geschiedenis heb ik dan ook vele malen gelezen, zonder er al te veel bij stil te staan, want er zijn zoveel van dit soort verhalen in de Bijbel. Zoals gezegd had ik tijdens het lezen in mijn Hebreeuwse Bijbel de vergissing gemaakt door de eigennaam Nachas met slang te vertalen, wat dat is de betekenis van de naam. Nadat ik deze vergissing door had, kwam de overeenkomst met Genesis 3, waar ook sprake is van een slang, naar boven.

In Genesis zien we dat de slang, het meest listige van alle dieren in het veld, Adam en Eva probeert te verleiden en van God probeert af te trekken en hen tot zijn prooi, slaven wil maken. De Ammoniet “slang” doet exact hetzelfde, ook hij bedreigt Gods volk Israël, wil hen tot schande brengen (vs. 2) , ze onderwerpen en tot slaven maken. Was het dat de slang in Genesis het spel heel geraffineerd, subtiel en sluw speelt, hier treedt de slang grof en intimiderend op. Uiteindelijk weet Saul, als Gods messias, de slang te vermorzelen en het is daarmee met recht een verhaal dat thuishoort in het kader van de messiaanse bevrijdingsgeschiedenis, zoals we die verderop in de Bijbel lezen (cf. Openbaring 12).

Tags: ,

Waar je tegenwoordig ook komt, overal zie je wel graffiti op verlaten gebouwen of op grote muren. Langs de snelweg zie je het op de geluidswallen. De meesten lelijk en dienen alleen maar als een soort bewijs dat de “kunstenaar” daar is geweest. Anderen zijn ware kunstwerken waar zelfs een museum van moderne kunst jaloers op kan zijn. Niet iedereen is ervan gediend en menig graffitikunstenaar ziet met lede ogen toe hoe zijn kunstwerk na een tijdje door de lokale overheden weer wordt verwijderd, terwijl anderen er juist weer een sport van maken om deze lokale overheden uit te dagen.

Oude graffiti

Graffiti is van alle tijden, in Pompeii zijn enige tientallen van dit soort opschriften gevonden, die variëren van graffiti tot hele opschriften, of gewoon politieke teksten of om iets te verkopen. Bv.

  • O muren, er staan zoveel vervelende graffiti op je, dat ik verbaasd ben dat je nog niet tot een ruïne bent ingestort.
  • Eenmaal dood ben je niets
  • Serena haat Isidorus
  • Ampliatus Pedania is een dief!

Ook in Egypte vinden we het terug bij de bekende piramiden en tempels, sommigen zijn van recente datum en die soms de woede van de archeologen en autoriteiten opwekten, terwijl, interessanter, anderen al uit de tijd zijn dat ze werden gebouwd. We mogen hieruit concluderen dat de arbeiders trots op hun werk waren, net als hun moderne tegenhangers.

Graffiti in de Bijbel

Ook in de Bijbel zien we een aantal verwijzingen naar graffiti of billboards. Een van de meest bekende voorbeelden is de zin “MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN” (Daniël 5:5, 25), terwijl we in Deut. 6:9 het gebod van God lezen om op “de posten van uw huis, en aan uw poorten te schrijven “Luister, Israël! De HEERE, onze God, de HEERE is één!” (Deut. 6:4), hoewel in later tijden een Mezoeza werd gebruikt. In het Nieuwe Testament lezen we in Opb. 21:12 dat de namen van de stammen boven een ingang zullen worden geschreven. In Habakuk 2:2 is de enige vermelding dat iets op een “billboard” moet worden geschreven zodat iedereen het kan lezen en welke een soortgelijk karakter heeft als we bij sommige graffiti teksten in Pompeii tegenkomen.

Tags:

Constant zijn we met verbeteringen en toevoegingen op onze website bezig, hieronder een aantal artikelen waar we de afgelopen week aan hebben gewerkt

Artikelen

Bijbelteksten

  • Alle verwijzingen van de Dode Zee-rollen tot en met Leviticus 10 zijn nu verwerkt. De komende tijd zal dit verder worden aangevuld.
  • Diverse aantekeningen in Galaten 1

Woordstudies

Overig

Naast bovengenoemde updates, worden regelmatig ook links naar artikelen en updates geplaatst op onze Facebook pagina’s:

Als u onze website wil steunen, kunt u een donatie doen op rekeningnummer IBAN NL60RABO0300721382 t.n.v. J.P. van de Giessen, o.v.v. Aantekeningen bij de Bijbel. (Als u niet in Nederland woont: BIC/SWIFT RABONL2U.)

Tags:

Zij zullen onder het lopen niet langer zelfverzekerd rinkelen. Want de Here zal hun mooie sieraden wegnemen, hun halskettingen en armbanden en hun prachtige sluiers. Verdwenen zijn dan hun hoofddoeken en enkelbanden, hoofdbanden, oorringen en parfums, hun ringen en juwelen, hun feestkleding, mantels, omslagdoeken, diademen en tasjes; hun spiegeltjes, de fijne lingerie en de prachtige jurken.

Jesaja 3:18-23 (Het Boek)

Sieraden zijn van alle tijden, iedere vrouw (en man) draagt tegenwoordig wel een of meerdere sieraden dat kan variëren van een eenvoudige ring, tot halskettingen, armbanden of andere meer exotische en vooral luxueuze sieraden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ook in de Bijbel hier meermalen over wordt gesproken. Bij Izebel zien we terloops dat ze sieraden droeg om de komst van haar man af te wachten (2 Kon. 9:30), terwijl bij de toen nog toekomstige koningin Esther er heel wat werk van wordt gemaakt en zelfs een eigen adviseur had (Esther 2:3ev.). Anderen droegen ze als speciaal doel om mannen te verleiden (Jer. 4:30; Hosea 2:12), of en dan hoeven we maar te denken aan Thamar wilden ze graag als onderpand bij precaire situaties (Gen. 38:18), waarbij we terloops ook weten dat dus ook mannen zoals Juda sieraden droegen.

Negatief
Natuurlijk wordt er ook gewaarschuwd tegen het te nadrukkelijk dragen van sieraden, zo lezen we dat Paulus het belangrijker vond dat vrouwen “eerbare kleding, ingetogen en bezonnen” droeg dan met “met het vlechten van het haar of met goud of parels of kostbare kleren” (1 Tim. 2:9). Ook Petrus benadrukt dit en schrijft “Uw sieraad moet niet bestaan in iets uiterlijks: het vlechten van het haar, het dragen van gouden sieraden of het aantrekken van mooie kleren; maar uw sieraad moet zijn de verborgen mens van het hart, met het onvergankelijke sieraad van een zachtmoedige en stille geest, die kostbaar is voor God” (1 Petr. 3:3ev.).

Dit houdt niet in dat het dragen van sieraden wordt afgewezen, het was in die tijd (en nu ook?) haast een sport om met hun mooiste sieraden te pronken en we lezen dan ook in Jakobus 2 dat de rijken het niet moeten dragen, omdat de armen dan misschien achtergesteld worden en er wordt met deze teksten dan ook vooral benadrukt dat er belangrijker zaken zijn dan sieraden. Het is dan ook niet voor niets dat de profeet Jesaja zich daaraan ergerde en bovengenoemde opsomming van alle soorten luxueuze sieraden en kleding uit die tijd geeft. Zijn toehoorders vonden de sieraden belangrijker dan hun zorg om anderen en hun interesse naar God.

Positief
Er wordt niet alleen negatief of neutraal over sieraden gesproken in de Bijbel. We spraken al over Esther die zich er langere tijd in specialiseerde (Esther 2:3) en liet onderrichten door een adviseur om toch maar zo mooi mogelijk voor de dag te komen bij haar toekomstige man. Want het is voor een man een genot om een mooi versierde vrouw te zien. Salomo beschrijft in zijn Hooglied “Je wangen zijn liefelijk met de [neus]kettingen, je hals met de ketting [van juwelen]. Wij zullen gouden kettingen voor je maken, met zilveren balletjes” (Hooglied 1:10-11) en net als bij Esther is dit ter voorbereiding van het huwelijk of de bruiloft. Abraham liet zijn dienaar een dure gouden neusring en twee gouden armbanden aan Rebekka geven (Genesis 24). In die cultuur was het de gewoonte om een bruidsschat te geven en de toekomstige vrouw sieraden. Hoe meer dure sieraden des te meer status had de man en kon zijn bruid verwachten. Daarnaast was het geven van sieraden door de man een respect tonen voor zijn vrouw. We mogen er dan ook van uitgaan, dat al deze sieraden echt niet alleen voor die speciale gelegenheid werden gedragen, maar ook later zoals we bij Jesaja zagen.

Sieraden geven is respect tonen aan je partner, net zoals het dragen van die sieraden een respect tonen is aan degene van wie je het hebt gekregen. Het is de uiterlijke vertoning voor het grote sieraad die de persoon in zijn hart heeft en geeft aan de partner. In de Bijbel kun je lezen over zowel innerlijke als uiterlijke schoonheid. En we weten dat de uiterlijke schoonheid onder andere ook wordt bepaald door de sieraden die je draagt! Het kan leiden tot gespreksstof met de ander, waardoor je elkaar beter leert kennen, niet alleen wat voor smaak de ander heeft, maar ook de diepere achterliggende gedachten ervan. Het is dan ook mooi dat ook tegenwoordig er bedrijven zijn die zich juist met hun sieraden hierop richten.

Een van die bedrijven is Eljada, een kleine collectie van hun schitterende handgemaakte sieraden kun je zien in de foto’s die voor dit artikel zijn gebruikt en die je kan kopen in veel christelijke boekwinkels of rechtstreeks via hun webshop.

Zij zullen onder het lopen niet langer zelfverzekerd rinkelen. Want de Here zal hun mooie sieraden wegnemen, hun halskettingen en armbanden en hun prachtige sluiers. Verdwenen zijn dan hun hoofddoeken en enkelbanden, hoofdbanden, oorringen en parfums, hun ringen en juwelen, hun feestkleding, mantels, omslagdoeken, diademen en tasjes; hun spiegeltjes, de fijne lingerie en de prachtige jurken.

Jesaja 3:18-23 (Het Boek)

Sieraden zijn van alle tijden, iedere vrouw (en man) draagt tegenwoordig wel een of meerdere sieraad dat kan variëren van een eenvoudige ring, tot halskettingen, armbanden of andere meer exotische en vooral luxueuze sieraden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ook in de Bijbel hier meermalen over wordt gesproken. Bij Izebel zien we terloops dat ze sieraden droeg om de komst van haar man af te wachten (2 Kon. 9:30), terwijl bij de toen nog toekomstige koningin Esther er heel wat werk van wordt gemaakt en zelfs een eigen adviseur had (Esther 2:3ev.). Anderen droegen ze als speciaal doel om mannen te verleiden (Jer. 4:30; Hosea 2:12), of en dan hoeven we maar te denken aan Thamar wilden ze graag als onderpand bij precaire situaties (Gen. 38), waarbij we terloops ook weten dat dus ook mannen zoals Juda sieraden droegen.

Negatief

Natuurlijk wordt er ook gewaarschuwd tegen het te nadrukkelijk dragen van sieraden, zo lezen we dat Paulus het belangrijker vond dat vrouwen “eerbare kleding, ingetogen en bezonnen” droeg dan met “met het vlechten van het haar of met goud of parels of kostbare kleren” (1 Tim. 2:9). Ook Petrus benadrukt dit en schrijft “Uw sieraad moet niet bestaan in iets uiterlijks: het vlechten van het haar, het dragen van gouden sieraden of het aantrekken van mooie kleren; maar uw sieraad moet zijn de verborgen mens van het hart, met het onvergankelijke sieraad van een zachtmoedige en stille geest, die kostbaar is voor God.” Natuurlijk houdt dit niet in dat het dragen van sieraden wordt afgewezen, het was in die tijd (en nu ook?) haast een sport om met hun mooiste sieraden te pronken en we lezen dan ook in Jakobus 2 dat de rijken het niet moeten dragen, omdat de armen dan misschien achtergesteld worden en er wordt met deze teksten dan ook vooral benadrukt dat er belangrijker zaken zijn dan sieraden. Het is dan ook niet voor niets dat de profeet Jesaja zich daaraan ergerde en bovengenoemde opsomming van alle soorten luxueuze sieraden en kleding geeft. Zijn toehoorders vonden de sieraden belangrijker dan hun zorg om anderen en hun interesse naar God.

Positief

Er wordt niet alleen negatief of neutraal over sieraden gesproken in de Bijbel. We spraken al over Esther die zich er langere tijd in specialiseerde (Esther 2:3) en liet onderrichten door een adviseur om toch maar zo mooi mogelijk voor de dag te komen bij haar toekomstige man. Want het is voor een man een genot om een mooi versierde vrouw te zien. Salomo beschrijft in zijn Hooglied “Je wangen zijn liefelijk met de [neus]kettingen, je hals met de ketting [van juwelen]. Wij zullen gouden kettingen voor je maken, met zilveren balletjes. (Hooglied 1:10-11) en net als bij Esther is dit ter voorbereiding van het huwelijk of de bruiloft. Abraham liet zijn dienaar een dure gouden neusring aan Rebekka geven (Genesis 24). In die cultuur was het de gewoonte om een bruidsschat te geven en de toekomstige vrouw sieraden. Hoe meer dure sieraden des te meer status had de man en kon zijn bruid verwachten. Daarnaast was het geven van sieraden door de man een respect tonen voor zijn vrouw. We mogen er dan ook van uitgaan, dat al deze sieraden echt niet alleen voor die speciale gelegenheid werden gedragen, maar ook later zoals we bij Jesaja zagen.

Sieraden geven is respect tonen aan je partner, net zoals het dragen van die sieraden een respect tonen is aan degene van wie je het hebt gekregen. Het is de uiterlijke vertoning voor het grote sieraad die de persoon in zijn hart heeft en geeft aan de partner. In de Bijbel kun je lezen over zowel innerlijke als uiterlijke schoonheid. En we weten dat de uiterlijke schoonheid onder andere ook wordt bepaald door de sieraden die je draagt! Het kan leiden tot gespreksstof met de ander, waardoor je elkaar beter leert kennen, niet alleen wat voor smaak de ander heeft, maar ook de diepere achterliggende gedachten ervan. Het is dan ook mooi dat ook tegenwoordig er bedrijven zijn die zich juist met hun sieraden hierop richten. Een van die bedrijven is Eljada, een kleine collectie van hun schitterende handgemaakte sieraden kun je zien in de foto’s die voor dit artikel zijn gebruikt en die je kan kopen in veel christelijke boekwinkels (http://www.eljada-webshop.nl/index.php/eljada/verkooppunten) of rechtstreeks via hun webshop (http://www.eljada-webshop.nl/index.php).

Tags:

De laatste tijd horen we regelmatig over de bloedmanen en dat daarmee allerlei wereldgebeurtenissen gepaard gaan. Bijna altijd wordt dan verwezen naar Joel 2:31De zon zal veranderd worden in duisternis, en de maan in bloed, eer dat die grote en vreselijke dag des HEEREN komt” of Joel 3:15De zon en maan zijn zwart geworden, en de sterren hebben haar glans ingetrokken“. De vraag die ik me stelde is of in deze passages wel sprake is van een echte maansverduistering, want als we de teksten lezen dan vallen me een aantal dingen op.

Niet alleen de maan wordt veranderd in bloed of wordt zwart, maar ook de zon wordt tegelijk verduisterd en zelfs de sterren zijn niet meer te zien. Ook in andere Bijbelpassages, zoals Jesaja 13:10, Mattheüs 24:29 en Openbaring 6:12 zien we dezelfde beschrijving. Bij een maansverduistering is de aarde precies tussen de zon en de maan, terwijl een zonsverduistering alleen maar kan plaatsvinden als de maan tussen de zon en de aarde is. Astronomisch is het dan ook absoluut onmogelijk dat deze zowel de maan als de zon tegelijk verduisterd worden. Als we dan toch dit willen verklaren, moeten we dus zoeken naar andere mogelijkheden.

Wolken

Op bewolkte dagen is het logisch dat de zon en de maan niet of slechts gedeeltelijk te zien is en in gunstige gevallen zien we dan alleen hun fletse schijnsel door de wolken. Nu weten we dat als er een vulkaanuitbarsting is er veel stof de lucht in wordt gestoten en de mooiste zonsondergangen en -opgangen zijn juist vaak na een vulkaanuitbarsting te zien. Bij grote vulkaanuitbarstingen is het zelfs zo dat door de grote hoeveelheden stof zelfs de zon, maan en sterren worden verduisterd en dat de zon en maan, met name in de ochtend en avond, een rode tot zwarte kleur krijgen. Terwijl de sterren vaak helemaal niet meer zijn te zien. Deze verklaring past veel beter bij genoemde Bijbelteksten dan een echte zons- of maansverduistering.

Oorlog

Maar er is nog een verklaring die, zoals we zullen zien, nog beter past. Tijdens oorlogen worden vaak steden en dorpen in brand geschoten of gestoken en ook daarbij komen veel grijszwarte stofwolken vrij. Hierdoor wordt de hemel (gedeeltelijk) verduisterd en zien we dat de zon en de maan verduisterd worden en ook verkleuren. Vooral tijdens branden zal de maan een bloedrode kleur krijgen. We hoeven maar te denken aan WOII toen Rotterdam in brand was gestoken en er een duidelijke bloedrode maan was, of aan vorig jaar toen een deel van de Hoge Veluwe in brand stond en die nacht de maan duidelijk door de stofwolken een bloedrode kleur had.

Kijken we nu nog eens naar de diverse Bijbelpassages, dan valt op dat steeds sprake is van een rumoerige oorlogstijd. Het is dan ook logisch om te veronderstellen dat deze maans- en zonsverduisteringen eerder door het oorlogsgeweld ontstaan, dan om naar een astronomische verklaring te zoeken. Ik denk dan ook dat alle verwijzingen in de Bijbel naar een verduistering van de maan niet slaan op een echte maansverduistering, maar op een verduistering door stofwolken zoals die ontstaan tijdens grote branden of bij een eruptie van een vulkaan.

Tags:

Ik heb al vaker over de organisatie Sabeel geschreven en iedere keer verbaast het me hoe kerken toch met deze wolven in schaapskleren willen samenwerken. Zo hebben ze deze week weer een “open brief aan de kerken in Nederland inzake aanvallen op christenen en kerken in Israël en de bezette gebieden” geschreven. Op zich een goed streven, want inderdaad worden christenen steeds meer in deze omgeving verdrukt. We hoeven maar aan de oproep van ISIS te denken dat alle christenen Jeruzalem moeten verlaten OF anders vermoord worden. Dat de zogeheten Palestijnse regering dit helemaal koud laat. We hoeven maar te denken aan het zeer verontrustend incident wat op 6 juli plaatsvond in het Mar Sabba klooster niet ver van Bethlehem. Gedurende de afgelopen twee jaren is land wat eigendom is van het klooster misbruikt voor illegale bouw en de Palestijnse Autoriteit doet hier niets tegen, ondanks de vele klachten van de kloosteroverste. Echter, op 6 juli bereikte de ophitsing een nieuw dieptepunt toen een groep van zeven moslim salafisten het klooster binnen drong en de monniken begon te dreigen en lastig te vallen. We hoeven maar te denken aan de vele verdwenen christenen in de Gaza, de vele verdrukte christenen in de gebieden die onder Palestijns beheer staan en aanvallen op hun kerken moeten doorstaan.

Echter wie de brief leest zal merken dat het daar helemaal niet om gaat. Het blijkt een grote haatbrief te zijn tegen de Israëlische staat, die zij als de hoofdschuldige beschouwen. Of zoals zij het verwoorden “Een verschijnsel dat al enige jaren onze aandacht heeft en waarvoor wij nu in deze brief bijzondere aandacht vragen, betreft de reeks bedreigingen en aanslagen gericht tegen moskeeën en tegen christenen en kerkelijk bezit.” Vermoedelijk was de aanleiding de kerk in Kapernaüm die in brand was gestoken en de brandstichters direct zijn opgepakt (hoewel Sabeel dit vindt als “er wordt niet noemenswaardig tegen opgetreden“). Ze stellen dat de christenvervolging “al enige jaren onze aandacht heeft“, echter het is me opgevallen dat sinds hun bestaan ze nooit aandacht hebben besteed aan de vele honderden “incidenten” van christenvervolging door de Fatah, Hamas en andere groepen. Nooit is er internationaal een oproep gedaan om deze christenvervolging te stoppen, wel om de schuld hiervan bij Israël te leggen. Een aantal jaren geleden heb ik al eens aan Sabeel gevraagd om twee vragen te beantwoorden:

  1. Hoeveel christenen zijn er vervolgd en gedood door de Israëliërs?
  2. Hoeveel christenen zijn er vervolgd en gedood door de Palestijnen?

Op de eerste vraag zeiden ze “veel”, op de tweede konden ze geen antwoord geven. Nu volg ik al vele jaren de christenvervolging in de wereld en ik kon dan ook aangeven dat de Israëliërs nul christenen hadden vermoord en dat sinds de autonomie van Gaza daar meer dan 12000 christenen waren verdwenen. Niet geheel verwonderlijk keken ze me met hun wolfsogen schaapachtig aan. Nu doen ze weer een oproep, die heel vroom lijkt, maar niet gericht is om één christen in die gebieden te redden, het enige is om Israël de zwarte piet toe te schuiven, met hun hele en halve leugens.

Vorig jaar verscheen er een open brief van G. Hette Abma en Gerrit Jan Loor namens de werkgroep Vanuit Jeruzalem met de oproep aan de PKN om alle banden te verbreken met deze organisatie en ook nu kan ik alleen maar de kerken oproepen om de banden met deze organisatie te verbreken.

Tags:

Op veel vakantieplekken aan zee kun je in de vele snuisterijenwinkeltjes wel kaarten kopen van wrakken, of nog beter “echte” schatkaarten. Ik weet nog toen ik als kind op Terschelling een echte schatkaart kocht met daarop de locatie van het gezonken schip de Lutine. Het schip zelf was in 1799 gezonken en met een grote lading goud, zilver, Spaanse matten en dubloenen ter waarde van wel een miljoen pond. Hoeveel ijsjes kon je daarvan wel niet kopen, logisch dat mijn kleine hartje een stuk sneller begon te kloppen. Een paar dagen geleden schreef ik over de goudkoorts in Israël waar een rabbi allerlei aanwijzingen had dat hij grote hoeveelheden goud had gevonden. Mensen worden allemaal gek zodra ze maar denken dat er ergens een grote schat is.

3Q15
Nu wil het geval dat ik toevallig een kopie bezit van een echte schatkaart in mijn boekenkast, niet zomaar een schat, maar eentje waar zelfs de rijkdom van Dagobert Duck met zijn 16 fantastiljoen enzovoort enzovoort en 16 cent (volgens het gezaghebbende Forbes een schamele 28,8 miljard dollar) in het niets valt. Helaas was deze schatkaart, in wetenschappelijke kringen 3Q15  en meer populair de “Koperen Rol” genoemd, in het Hebreeuws geschreven en weliswaar had ik een aantal vertalingen, maar die moet je natuurlijk nooit vertrouwen want stel je voor dat die vertalers zelf achter hun stoffige boeken vandaan zouden kruipen en zelf op jacht naar de schat gaan. Dus heb ik die (op aandringen van een vriend, die waarschijnlijk zelf ook wel een goudkorreltje wilde meepikken) maar zelf vertaald.

Deze Dode Zee-rol is afwijkend van alle andere rollen, niet alleen is hij van koper gemaakt, maar ook de inhoud is totaal anders. Het is dan ook een echte schatkaart met talloze verwijzingen naar plaatsen waar grote hoeveelheden goud en zilver en dure tempelgerei zouden zijn begraven. Ga je al deze hoeveelheden goud en zilver bij elkaar optellen dan spreek je al gauw over een miljardenschat en dan spreken we nog niet eens over de archeologische en historische waarde.

Omdat de het geschrift was opgerold, duurde het sinds zijn ontdekking op 15 maart 1952 enige jaren voor hij geopend kon worden. de rol was behoorlijk geoxideerd en uiteindelijk hebben ze de rol voorzichtig in stukken gesneden en kon men met de vertaling beginnen. Direct viel het bijzondere karakter op, zoals gezegd werden vele plaatsen genoemd waar grote schatten zich zouden bevinden en helaas waren er vele plaatsen die niet bekend waren, maar (sneller klopt ons hart) ook een aantal plaatsen die wel bekend waren.

Schatzoeken
Toen dan ook bekend werd dat het een echte schatkaart was, begon meteen iedereen te zoeken. Een van de eersten die dit deed was (natuurlijk) de vertaler J.M. Allegro. Deze begon met een reeks van clandestiene opgravingen in Israël om de vermeende schat te vinden en natuurlijk zonder succes. Anderen, vooral pseudo-archeologen en illustere gelukszoekers die snel rijk wilden worden volgden en begonnen met hun schoppen en houwelen overal te zoeken. De Israel Antiquities Authority, de waakhond die de Israëlische opgravingen moet coördineren en beschermen, had dan ook hun handen vol eraan. Bij de tombe van Absalom haalden ze iemand weg die bezig was om met een houweel in de grond te hakken, terwijl anderen al op het vliegveld werden tegengehouden omdat ze toch wel heel erg raar gereedschap bij zich hadden. De laatste jaren is “The Copper Scroll Project” bezig en als je hun website bekijkt dan lijkt het of “ze het geheim van de schatkaart hebben ontdekt” en de schat alleen nog maar hoeven binnen te halen en het maar vreemd vinden dat de Israel Antiquities Authority zo tegenwerkt.

Enkele overwegingen
We moeten ons dan ook afvragen of het überhaupt wel zin heeft om naar deze schatten te zoeken. Want er zijn allerlei logische mogelijkheden. Als eerste kan het gewoon een folkloristische beschrijving zijn geweest, die een lijst van denkbeeldige schatten opnoemt. Maar als het daadwerkelijk om een echte schatkaart gaat, zoals J.M. Allegro dacht, dan zou het kunnen gaan om de schatten uit de Tempel of om de schatten uit de tijd van Bar Kochba (132-135 n.C.), maar in beide gevallen is de fabuleuze kwantiteit ervan moeilijk uit te leggen. De kans is zeer groot dat de Romeinen veel schatten hebben meegenomen toen ze Jeruzalem en later Bar Kochba versloegen. In dat geval is de kans klein dat er nog maar weinig van over is. Aan de andere kant, als ik mijn vertaling vergelijk met die van anderen dan zijn er aanzienlijke verschillen. Interpretatie van de tekst is lastig vanwege de zeer slechte conditie van de rol en we kunnen alleen maar hopen dat verder onderzoek ons meer inzicht geeft.

Los van dit alles, als je op vakantie gaat in Israël dan is deze kaart een schitterende manier om veel van het schitterende land te zien en dat is mijns inziens de belangrijkste schat die je in een vakantie maar kan vinden.

Tags: ,

Constant zijn we met verbeteringen en toevoegingen op onze website bezig, hieronder een aantal artikelen waar we de afgelopen week aan hebben gewerkt

Artikelen

Bijbelteksten

  • Alle verwijzingen van de Dode Zee-rollen tot en met Leviticus zijn nu verwerkt. De komende tijd zal dit verder worden aangevuld.
  • Een kleine Bijbelstudie over Jesaja 14:12-13.

Woordstudies

Overig

Naast bovengenoemde updates, worden regelmatig ook links naar artikelen en updates geplaatst op onze Facebook pagina’s:

Als u onze website wil steunen, kunt u een donatie doen op rekeningnummer IBAN NL60RABO0300721382 t.n.v. J.P. van de Giessen, o.v.v. Aantekeningen bij de Bijbel. (Als u niet in Nederland woont: BIC/SWIFT RABONL2U.)

Tags:

Goudkoorts, grote hoeveelheden mensen vertrekken naar een gebied waar goud is gevonden in de hoop om rijk te worden. We hoeven maar aan Klondike (waar Dagobert Duck zijn grote rijkdom vandaan haalde) te denken, of aan de Siberische goudkoorts die er iets eerder was. Mijn aandacht werd hierop bepaald omdat een zekere rabbi Yehuda Glick in de buurt van Eilat een goudlocatie heeft gevonden waar meer dan een miljard te delven valt. Voelen jullie al een beetje de kriebeling opkomen, goud, veel goud, ik ga erheen, ik ga delven…, wordt rijk…  Bij deze rabbi, dus niet, tenminste niet met die gedachte dat hij rijk wordt want (!!) al het goud wat hij vind houdt hij niet voor zichzelf maar wordt meteen weggeven aan de “Temple Mount Heritage Foundation“, een van de Joodse instellingen die zich bezig houden met de wederopbouw van de derde Tempel. Goed om eens over na te denken wat wij zouden doen als we zoveel goud vonden, zouden we dat ook volledig geven voor de herbouw van een tempel, geven aan God?

Goudlocaties in de Bijbel

In ieder geval wat mij opviel in de berichtgeving was dat deze zoektocht naar goud door deze rabbi in eerste instantie was gebaseerd op een zoektocht in de Bijbel waar over goud wordt geschreven. Voor mij een reden om ook eens (geheel niet bevangen door de goudkoorts) een kleine zoektocht te beginnen. De Bijbel noemt verschillende plaatsen van waaruit goud naar Israël werd gebracht. Geleerden zijn het niet eens met betrekking tot de identificatie van de meeste van deze plaatsen, maar naar alle waarschijnlijkheid omvatten zij de landen waar goudmijnen werden gevestigd in de Bijbelse periode: Egypte, Soedan, Saoedi-Arabië en India.

  • Onder de genoemde plaatsen is de locatie van Sheba (1 Kon. 10:6-10),  sommige geleerden plaatsen het in Ethiopië terwijl anderen het beschouwen als de naam van een van de regio’s of stammen in Zuid-Arabië;
  • Ophir, die werd bereikt door schepen van Ezeon-Geber (1 Kon. 9:26-28; 10-11; 22:49), wordt geïdentificeerd door Josephus met India, maar, net als Havilah en Sheba, kan het ook gelegen zijn in Saoedi-Arabië;
  • Het fijnste goud komt van de plaats Ufaz, welke ook al niet is geïdentificeerd (Jer. 10:9; Dan. 10:5);
  • Verder is er sprake van Parvaim (2 Kron. 3: 6) wat ofwel een plaats in Arabië is of een bijvoeglijk naamwoord als beschrijving van het goud zoals ook in de Talmoedische uitleg wordt vermeld.
  • Tot slot hebben we het “land van Havilah” (Gen. 2:11-12), waarvan wetenschappers denken dat het in het zuidoosten van Soedan, ten noordwesten van Ethiopië, maar misschien ook in de zuidelijke Sinaï-schiereiland gelegen was en sommigen denken dat het overal in de Sinaï kon liggen.

Nahal Roded

Onze rabbi Yehuda Glick ging van deze laatste mogelijkheid uit, dat het land Havilah waar het goud van dat land goed is en waar ook de bdellium en onyx edelstenen worden gevonden (Gen. 2:12) en begon te zoeken in de Nahal Roded (in de buurt van Eilat) en wat vlak bij de Sinaï ligt. Glick wist dat een aantal jaren eerder een Australisch onderzoeksteam hier al had gezocht en het niet de moeite waard vond om het commercieel te exploiteren, maar samen met zijn partner Yehoshua Friedman zocht en vond hij. Ze hebben van de Israëlische autoriteiten toestemming gekregen om te gaan delven.

Tags: ,

« Older entries