Articles by JP vd Giessen

You are currently browsing JP vd Giessen’s articles.

Enige dagen geleden kreeg ik het boek “God en de Wereld” van Alfred ten Katen onder ogen en hoewel ik het boek nog niet geheel heb uitgelezen is het een interessant boek. In het voorwoord lezen we wat het doel is van dit boek “Dit boek heeft als doel om Christenen – wetenschappelijk correcte- argumenten aan te reiken waarmee ze hun geloof naar buiten toe kunnen verdedigen – en hun geloof naar binnen toe – de hoop op vergeving van de zonden en het eeuwige leven in de nabijheid van God – kunnen verdiepen. Dit boek wil Christenen laten zien dat ze God op Z’n Woord kunnen geloven; het zal hen helpen om hun geloof tot volle bloei te laten komen!

Dit is in tegenstelling tot veel andere boeken met een creationistisch standpunt een grote plus, want de schrijver wil dat het boek voor de lezers een handleiding is waarmee ze hun geloof kunnen onderbouwen en verdedigen naar anderen. Het is dan ook niet alleen een boek waarin de mening van de schrijver naar voren komt, maar een reeks studielessen waarin de lezer wordt aangespoord om na te denken waarom hij gelooft en hoe dit zich verhoudt, of beter zich moet verhouden, tot de wetenschap. Omdat het een studieboek is, is het niet iets wat je even tussendoor leest, je moet ervoor gaan zitten. Dit boek wil christenen laten zien dat ze God op Zijn Woord kunnen geloven; het zal hen helpen om hun geloof tot volle bloei te laten komen!

Voor iedereen die iets meer wil weten of leren over creationisme en wetenschap is dit boek een aanrader.

U kunt het boek bestellen bij het Genesis Instituut of via Boekscout.

Tags: ,

Wekelijks wordt in deze Bijbelquiz een nieuwe vraag over de Bijbel gesteld, wie het antwoord denkt te weten mag deze als commentaar toevoegen. Het antwoord komt dan de volgende week, zodat iedereen de gelegenheid krijgt om mee te doen in deze Bijbelquiz. En schroom niet om een antwoord te geven, ook al hebben anderen al eerder een poging gedaan.

Antwoord van de vorige keer:

Degene die als eerste Jeruzalem innam was de stam Juda (Richt. 1:8) echter als we verder lezen dan blijkt dat ze niet in staat waren om deze stad te behouden.

De vraag van deze week:
Vanwege een ziekelijke verliefdheid werd hij op een familiefeest samen met zijn broers vermoord.

Tags: ,

Veel mensen weten dat ik een kleine Bijbeltuin heb, waarin ik allerlei planten en bomen uit de Bijbel heb staan en regelmatig krijg ik dan ook reacties, vragen of in het beste geval zaad van een plant die volgens hen vooral in mijn tuin moet staan. Zo kreeg ik van de week van een buurvrouw een koffiefilterzakje met daarin wat speciale zaden. De omschrijving was veelzeggend “heilige boontjes!”

Het bleek om een variëteit van de gewone tuinboon te gaan, want de “heilige boon” is een echt bestaande plant (Phaseolus vulgaris monstrans) die ook wel Heilige Sacramentsboon word genoemd, waarbij een belangrijk kenmerk is dat rondom de navel een engel of een monstrans te zien is. Naar een legende werd een monstrans in een kerk te Doubs (Frankrijk) gestolen en in een tuin begraven. Op die plek werden gewone boontjes geplant, echter toen de bonen eraan kwam vertoonden die allemaal een bont vlekje bij de navel dat de vorm van een monstrans had. Dat verwonderde iedereen en men groef en dolf en vond al snel het gestolen voorwerp. Sindsdien bleef men deze bonen planten en werden H. Sacramentsbonen genoemd. In werkelijkheid werd het Heilige Boontje pas in de 17de eeuw door de Spaanse veroveraars vanuit Zuid-Amerika mee teruggevoerd naar Europa. De oorzaak dat deze bonte vlekjes steeds weer terugkomen komt omdat de plant een zelfbestuiver is, wat betekent dat deze eigenschap altijd mee zal gaan naar de volgende generatie bonen. Er worden dus geen eigenschappen van andere rassen ingekruisd.

Maar hoe leuk dit allemaal is, in mijn tuin worden alleen planten gezet die ook in de Bijbel voorkomen en gelukkig blijkt dat de “boon” tweemaal wordt genoemd in de Bijbel (2 Sam 17:28; Ezech. 4:9). Dus genoeg reden om volgend jaar deze in mijn tuin te plaatsen en ervan te genieten.

Tags: ,

In de wereld zijn veel Bijbelgenootschappen en deze hebben allemaal tot doel om het evangelie, de bijbelverspreiding in de meest ruime zin des woords. Waarbij het belangrijkste onderdeel is het vertalen van de Bijbel in de landstaal of landstalen.

Echter de laatste jaren zien we een nieuw fenomeen, lezen we nog in de laatste statuten van het Nederlands Bijbelgenootschap dat deze vereniging als missie heeft “ervoor te zorgen dat de Bijbel zoveel mogelijk mensen bereikt en aanspreekt” (Art. 2.1) en “De vereniging heeft als doel, ter verspreiding van het evangelie, de Bijbelverspreiding in de meest ruime zin en alles wat daartoe bevorderlijk kan zijn.” (Art. 2.2) Nu lezen we in het jaarverslag van 2013 iets totaal anders:

Uit onze analyses blijkt dat wij een duidelijker profiel nodig hebben om krachtig te kunnen opereren. Een belangrijke keuze daarin is dat we ons vooral gaan richten op de mensen die de Bijbel relevant vinden.

In de oude aanpak was ons motto ‘zorgen dat de Bijbel zo veel mogelijk mensen bereikt en aanspreekt’. In onze nieuwe koers is het uitgangspunt dat wij ons dus niet meer richten op mensen voor wie de Bijbel niet, of nog niet, relevant is. Wij zien dat als taak van de kerken, en zo zien de kerken dat zelf ook. Uiteraard willen wij graag helpen door het beschikbaar stellen van bijbelteksten en bijbelselecties, maar wij zullen ons niet langer zelf tot deze groep richten. In onze nieuwe koers willen we de Bijbel dicht bij de mensen brengen die de Bijbel wel relevant vinden. (p. 10)

Zeer bevreemdend is het dat deze beleidsveranderingen vorige week, na de ontstane commotie, nog werden ontkend door directeur Rieuwerd Buitenwerf in het ND.

Door deze nieuwe stellingname wordt plotseling een heleboel duidelijk wat de afgelopen dagen is gebeurd rondom de presentatie van de nieuwe parafrase “Bijbel in Gewone Taal”. De statutaire missie is plotseling afgezwakt tot een “motto”, welke de NBG zelf niet meer als een toekomstige taak ziet. Met andere woorden, de NBG vind hun missionaire doelstelling niet meer van belang omdat ze zich voortaan niet meer willen richten op de ongelovige mensen voor wie de Bijbel (nog) niet relevant is.

Hierdoor wordt het ook duidelijk waarom ze hun uitgaven voortaan achter een “betaalmuur” hebben gezet en het buitenlandse Sloveense Bijbelgenootschap hebben gesommeerd om Nederlandstalige bezoekers te blokkeren op hun website en door te verwijzen naar de betaalde website van het NBG. De verspreiding van Gods Woord is dus geen doelstelling meer en is verworden tot het ordinair verkopen van het Evangelie. Ondanks het feit dat ze dus de Bijbel als handelswaar zien, is de tekst “O alle gij dorstigen! komt tot de wateren, en gij, die geen geld hebt, komt, koopt en eet, ja komt, koopt zonder geld, en zonder prijs, wijn en melk!” (Jes. 55:1) hun niet opgevallen, of minstens niet begrepen.

Tags: ,

Toen zei de koning: Waar is dan de zoon van uw meester?

2 Samuel 16:3

Op een gegeven moment moest koning David vluchten voor zijn zoon Absalom en tijdens deze vlucht komt hij Ziba tegen, die toen Saul nog leefde zijn knecht was en later tot taak had om de kreupele Mefiboseth te dienen. Bij deze ontmoeting stelt David bovengenoemde vraag en in de commentaren wordt dan uitgelegd dat deze “meester” Saul is en dat met de “zoon” Mefiboseth wordt bedoeld.

Hoewel in het Hebreeuws “zoon” staat, had deze tekst dan met “Waar is dan de kleinzoon van uw meester?” vertaald moet worden (en wat volgens het Hebreeuws ook correct is) omdat Mefiboseth de zoon van Jonathan is (2 Sam: 9:3) die de zoon van Saul was en een goede vriend van David. De vraag is echter of dit correct is, want als we de geschiedenis van Mefiboseth en Ziba lezen, dan valt het volgende op. Als eerste was Ziba de knecht van Saul (2 Sam. 9:2), maar later werd hij de knecht van Mefiboseth (2 Sam. 9:12). Nu had deze Mefiboseth een zoon die Micha heette (2 Sam. 9:12; 1 Kron. 8:34). Als Mefiboseth nu de huidige meester is van Ziba, wat ook nog eens een paar verzen ervoor wordt bevestigd in 2 Sam. 16:1, dan lijkt het logisch dat met deze zoon Micha wordt bedoeld.

Maar niets is zo lastig als de interpretatie van Oosterse verhalen, want nadat Ziba de leugen verkondigde dat deze “zoon” gezegd had dat “vandaag zal het volk van Israël mij het koninkrijk van mijn vader Saul teruggeven” (vs. 3), geeft David al de bezittingen van Mefiboseth aan Ziba (vs. 4). Je zou kunnen stellen dat uit dit laatste vers blijkt dat dus die “zoon” Mefiboseth is. Echter het Hebreeuwse woord “vader” kan ook correct met “grootvader” of “overgrootvader” vertaald worden. We kunnen dus nog steeds niet zeggen wie wordt bedoeld en deze spanning, typerend voor de Oosterse verhaalkunst, wordt bewust nog hoog gehouden. Pas enkele hoofdstukken later komt de ontknoping als Ziba ontmaskerd wordt en koning David Mefiboseth tegenkomt en hem vraagt “waarom ben je niet naar me toegekomen” (2 Sam. 19:25). Pas nu blijkt dat David in ons vers heeft gevraagd naar Mefiboseth en niet naar Micha.

Tags: , ,

Je ziet ze overal langs de weg, de “billboards”, in de meeste gevallen reclame uitingen van bedrijven die hopen op meer omzet, soms zijn ze ideologisch en bedoelt om de voorbijgangers ergens op te attenderen. Zo kon je vroeger in Nederland als je een dorp binnenging een bord vinden met de uitnodiging om naar de plaatselijke kerken te gaan en een paar jaar geleden konden we langs de kant van één van de grote snelwegen op het dak van een boerderij de tekst “Jezus redt” lezen, welke na verschillende processen uiteindelijk verwijderd moest worden. Maar één ding is duidelijk, een billboard dient om de mensen ergens op te attenderen, waar ze anders volledig aan voorbij zouden gaan.

Het verschijnsel van billboards is dan ook een oud verschijnsel, in Pompeii en andere oude Romeinse steden werden deze vlugschriften op de muren geschreven zodat iedereen het kon lezen. Het gebeurde zelfs zo vaak dat op één zo’n antiek billboard, welke is teruggevonden, de volgende tekst stond “O muren, er staan zoveel vervelende graffiti op je, dat ik verbaasd ben dat je nog niet tot een ruïne bent ingestort“. Het moge dan ook duidelijk zijn, wilde je iets bekend maken aan alle mensen dan schreef je het op een muur.

Het is dan ook niet zo vreemd dat ook in de Bijbel we dit fenomeen terugzien. De Joden in Egypte werden al voor de Exodus opgeroepen om het bekende “Hoor, Israel! de HEERE, onze God, is een enig HEERE!” (Deut. 6:4) op hun poorten of deurposten te schrijven (vs. 9) en waaruit de latere Mezoeza’s zijn ontstaan. Dat dit effect had blijkt uit het geval dat in Babylon ook zo’n tekst op de muur was geschreven (Daniel 5:5), dat zelfs de koning geïntrigeerd raakte en wilde weten wat deze tekst betekende en al zijn raadslieden en andere experts inschakelde, waarop uiteindelijk Daniël het verklaarde (vs. 25ev). Ook in het Nieuwe Testament lezen we van een muur waarop de namen van de stammen van Israël zijn geschreven (Opb. 21:12). Een laatste vermelding van zo’n billboard vinden we bij de profeet Habakuk die opdracht krijgt “Schrijf het visioen op; hang mijn antwoord duidelijk op een aanplakbord, zodat iedereen het in het voorbijlopen kan lezen” (Hab. 2:2).

En ondanks het feit dat sommigen het meer als graffiti zien, terwijl anderen de billboard als een modern verschijnsel beschouwen, is het iets wat al eeuwen effectief wordt gebruikt en dat zelfs God een aantal keren zijn volgelingen hiertoe oproept.

Tags:

Wekelijks wordt in deze Bijbelquiz een nieuwe vraag over de Bijbel gesteld, wie het antwoord denkt te weten mag deze als commentaar toevoegen. Het antwoord komt dan de volgende week, zodat iedereen de gelegenheid krijgt om mee te doen in deze Bijbelquiz. En schroom niet om een antwoord te geven, ook al hebben anderen al eerder een poging gedaan.

Antwoord van de vorige keer:

De wadi Zerqa soms ook wel Zarqa genoemd is de Bijbelse Jabbok en dan is het meteen duidelijk dat het Jakob was die hier de hele nacht heeft gevochten met de Engels des Heeren (Gen 32:22).

De vraag van deze week:
Wie nam als eerste de stad Jeruzalem in?

Tags: ,

Ten tijde van de Bijbel was de sociale wetgeving vaak totaal anders dan tegenwoordig en net als in iedere (hedendaagse) samenleving ontstonden er wel eens conflicten of gebeurden er ongelukken met als gevolg dat er doden vallen. In veel gevallen zien we dan ook dat het recht in eigen hand werd genomen en dat door de nabestaanden “bloedwraak” werd uitgeoefend.

In de Bijbel lezen we dan ook dat hier bepaalde wetgeving voor was om deze bloedwraak tegen te gaan. Er waren in het land plaatsen waar iemand naar toe kon vluchten als deze per ongelijk iemand had vermoord. Hierbij moet dan vooral gedacht worden aan gevallen waar de hedendaagse Nederlandse juridische termen dood door schuld, of mishandeling met de dood tot gevolg betrekking op hebben en niet in gevallen als moord en doodslag. Deze steden werden ‘îr miqəlaṭ “stad van asiel” genoemd en in Nederlandse Bijbels vaak met “vrijstad” vertaald. VrijstedenIn totaal waren er zes van deze vrijsteden (Joz. 20:7-8):

  • Aan de westkant van de Jordaan:
    • Kedes in Galiléa, op het gebergte van Nafthali;
    • Sichem, op het gebergte van Efraïm;
    • Kirjath-arba, ook wel Hebron genoemd, op het gebergte van Juda.
  • En aan oostzijde van de Jordaan:
    • Bezer in de woestijn, in het platte land, van den stam van Ruben;
    • Ramoth in Gilead, van de stam van Gad;
    • Golan in Bazan, van de stam van Manasse.

Deze vrijsteden werden gegeven aan de Levieten, waarbij de oudsten van deze steden moesten oordelen of de dood per ongeluk was veroorzaakt of niet. In geval werd geoordeeld dat het niet opzettelijk was gebeurd, dan was het bloedwreker niet toegestaan om de dader te doden. De dader moest tot de dood van de hogepriester in de vrijstad blijven en was daarna vrij om weer terug te keren naar zijn bezittingen en eigen woonplaats. Binnen de stad was de dader veilig, echter als de dader voortijdig buiten de stad kwam liep zijn leven gevaar, want als de bloedwreker hem vond dan had deze het recht om de dader te doden (Num. 35:6-32; Joz. 20:2-9; 21:13-38; 1 Kron. 6:57, 67).

Naast deze vrijsteden had de dader ook de mogelijkheid om te vluchten naar de tempel in Jeruzalem of de tabernakel en mocht in principe niet gedood worden als de dader een van de horens van het brandofferaltaar vasthield (1 Kon. 1:50-53; 2:28-30).

In de Bijbel zijn geen gevallen bekend dat iemand naar een vrijstad vluchtte. Wel lezen we dat Adonia na zijn mislukte coupe naar het brandofferaltaar vlucht (1 Kon. 1:50-53) en dan gratie krijgt van koning Salomo, echter omdat Adonia politiek bezig bleef en een poging deed om Abisag (de weduwe van koning David) te trouwen, werd deze als nog ter dood veroordeeld (1 Kon. 2:24). Ook Joab die had meegedaan aan de coupe van Adonia, vluchtte later naar het brandofferaltaar (1 Kon. 2:28-30), maar werd op bevel van koning Salomo gedood door Benaja de zoon van Jojada (1 Kon. 2:30-31).

Tags: , ,

Velen zal het niet ontgaan zijn dat het Nederlands Bijbelgenootschap een nieuwe website www.debijbel.nl heeft gelanceerd en dat daarmee tegelijkertijd meteen alle Nederlandstalige versies op www.biblija.net ontoegankelijk zijn geworden. Erger als je browser op een Nederlandse taal is ingesteld wordt je automatisch doorgeschakeld naar de nieuwe website. Er is dan ook de afgelopen dagen hevig hierover gediscussieerd op Facebook en Twitter en het Nederlands Bijbelgenootschap heeft dan ook een officiële verklaring afgegeven met hun argumentatie waarom dit is gedaan.

Enerzijds kan ik een heel eind met hun argumentatie meegaan, de ontwikkeling van nieuwe vertalingen zijn kostbaar en het is beslist niet noodzakelijk dat iedereen gratis deze nieuwe vertalingen moet kunnen inzien. Aan de andere kant, het is tegenwoordig gebruikelijk dat van ieder boek men bepaalde gedeelten gratis kan inzien, en zeker van vertalingen van Bijbels mag dit worden verwacht. Een van de grote voordelen van de website www.biblija.net was dat dit kon en dat nooit meer dan een vijftigtal teksten tegelijkertijd ingezien kon worden, met daarbij als optie dat men deze ook nog eens kon vergelijken met vertalingen van andere buitenlandse Bijbelgenootschappen. Juist vanwege deze optie zag je vaak dat als op willekeurige website of blog een Bijbeltekst werd aangehaald er een “shortcut” werd gemaakt naar deze website.

Deze website had om die reden dan ook een sterk missionair karakter, iets wat ik op de nieuwe website mis. Sterker de barrière is extra hoog geworden omdat alle vertalingen nu achter een “wall” zijn gezet en je eerst moet registreren om de gewenste tekst te zien, met daarbij nog eens de kans dat je ook nog eens moet betalen. Dit is een achterhaald concept, want we hoeven maar naar grote Bijbelgenootschappen te kijken als de Katholieke Bijbelstichting (www.willibrordbijbel.nl), de NetBible (net.bible.org) of de BibleGateway (www.biblegateway.com) die deze mogelijkheid wel bieden, naast tal van kleinere stichtingen als de Naardense Bijbel (www.naardensebijbel.nl) of de WLC (www.tanach.us). Sommigen van deze Bijbelgenootschappen hebben een mix, gedeeltelijk gratis en direct toegankelijk, terwijl andere delen achter een “wall” zitten en waarvoor betaald moet worden.

Natuurlijk is iedere vernieuwing wennen en toegegeven www.debijbel.nl is een mooie en bruikbare site, maar ik hoop dat ze op korte termijn een oplossing bieden voor hen die maar een enkele tekst willen inzien of waar naar verwezen kan worden. In de huidige vorm verwacht ik dat veel mensen juist vanwege de verplichte registratieplicht niet meer Nederlandstalige Bijbelteksten die eerst op Biblija stonden zullen opzoeken en dat veel ongelovigen die geen Bijbel in huis hebben helemaal niet meer de moeite zullen nemen om via een registratie een Bijbeltekst in te zien en de missionaire digitale Bijbel verspreiding nu hierdoor verder wordt ingeperkt.

Tags: ,

Melk van de Vijgenboom

Van de week plukte ik enkele vijgen uit de tuin en daarbij kwam wat wit-geelachtig sap vrij. Direct geïnteresseerd vroeg ik me af of dit iets te maken had met een Romeinse mythe. Voor ik daar echter op inga eerst iets over dit melksap dat vroeger onder andere werd gebruikt als middel bij kiespijn, maar ook voor verwijdering van wratten. Dit laatste is ook de reden waarom het melksap als het op de huid terecht komt irritaties kan geven en in sommige gevallen zelfs blaren. Toch heeft dit melksap of latex ook zijn voordelen, want van van enkele familieleden van de vijg, de Indiase Banyan (F. bengalensis) en de Indische Rubber Plant, wordt het gebruikt om er rubber van te maken.

Volgens de Romeinse mythe werden Romulus en Remus gevonden onder een vijgenboom, welke de Ficus Ruminalis werd genoemd. En volgens de overlevering zou men deze boom ook nu nog kunnen vinden in een kleine tuin bij de Forum Romanum. Het Latijnse woord Ruminalis is afgeleid van rumis of ruma wat “borst” betekent. De boom was dan ook gewijd aan de godin Rumina en de Romeinen zagen het dan ook als een slecht voorteken als de boom begon te lacteren (Pliny, Natural History 15.77) en als de boom doodging werd deze herplant (Tacitus, Annales 13.58). Hieruit blijkt dat volgens de mythe dit melksap in verband werd gebracht, niet alleen met deze godin, maar ook met de tweeling die onder deze vijgenboom door een wolvin de borst werden gegeven.

Tot zover heeft dit alles nog weinig met de Bijbel te maken. Echter als de vijgen rijp worden dan wordt dit melksap omgezet naar suikers en daarvan lezen we in de geschiedenis van de zieke Hizkia. De profeet Jesaja legt vijgenkoeken op de wond en Hizkia geneest. De oorzaak is dat door de geconcentreerde suikeroplossingen alle pus uit de etterende wonden wordt gezogen (met de schadelijke bacteriën!). De ziekmakende microben sneuvelen daarbij door de hoge suikerconcentraties. Dat is ook de reden waarom gekonfijte conserven niet snel bederven. In ieder geval de wond wordt hierdoor weer schoon en in zekere mate steriel, waardoor er genezing optreed.

Tags:

« Older entries