Machaerus (plaats)

Zie ook: Plaatsen,

Machaerus (Gr. Μαχαιροῦς), een vesting ten oosten van de Dode Zee (het huidige el-Mekawar), in zuidelijke grensstreek van de regio Perea. Het fort Machaerus was strategisch gelegen op een hoge rots met steile hellingen en diepe ravijnen aan de verschillende zijden. De rots biedt een weids uitzicht over het omliggende land.

Inhoud

Bijbel

In de Bijbel wordt de plaats niet bij name genoemd, maar volgens Flavius Josefus was dit de plek waar Johannes de Doper gevangen zat (Ant., 18.112, 119) op bevel van Herodes Antipas (Mat. 14:3).


Geschiedenis

De vesting werd gebouwd door Alexander Janneus (103-76 v.C.) en verwoest door de Romeinse officier Gabinus (57 v.C.) en later rond 30 v.C. weer herbouwd door Herodes (37-4 v.C.) met dezelfde bedoelingen als die Alexander Janneüs er destijds mee had: de zuidgrens van Perea beschermen tegen de Nabateeërs. Volgens Plinius de Oudere was Machaerus de belangrijkste Joodse vesting na Jeruzalem (Plinius de Oudere, Naturalis Historia 5,15,72).

Aan het begin van de Joodse Opstand wisten de Zeloten het fort in bezit te krijgen (66 n.C.). Nog geruime tijd na de inname van Jeruzalem in 70 n.C. wisten de Zeloten hier stand te houden tegen de Romeinse overmacht. Toen in 72 n.C. de Romeinse legates Lucilius Bassus, de aanvoerder van het Legio X Fretensis, na zijn verovering van het Herodion het beleg om Machaerus sloeg en een van de ravijnen vulde met aarde, werd het fort bereikbaar en zagen de Zeloten zich uiteindelijk gedwongen zich alsnog over te geven. Op bevel van Bassus werd het fort Machaerus verwoest, om te voorkomen dat zich hier opnieuw opstandelingen zouden vestigen.


Koop nu

Commentaar

Zie de huisregels welk commentaar wordt opgenomen!